Niech znów zaboli kolano

ostatni raz widziałam
CiÄ™ wczoraj
oprawionego w zwyczajnÄ…
dębową ramę

albo nie
to było gdy ostatni raz uklękłam
bolało mnie kolano
a kawałek Twojej ramy usłużył mi
za oparcie

już wtedy mi pomogłeś
tak dawno to było
nie pamiętam już nawet kiedy
sam wiesz – amnezja
już się odezwała choć to przecież
nie ten wiek
widocznie zbyt często się przyglądałam
cekinom na wystawie
bo tylko je pamiętam doskonale

wiesz
brakujÄ™ mi czasem
tego bólu w kolanie
miałabym bodaj pretekst żeby znów się oprzeć
na Twej oprawie

teraz jest tak licho
co jak co – byłeś tam taki przystojny
a ja nie mam chłopaka
próbowałam z paroma zawiązać układ
polegający na miłości
jednak nie mogli zrozumieć
jak można w kółko gadać
o jakimÅ› obrazku

mówili:
niesłychane on ma ramę

jestem teraz sama
chociaż
przecież Ty jesteś
ale ja nie pamiętam już
gdzie mam Cię szukać

siedzÄ™ tylko na drewnianym taborecie
i rozważam miniony dzień
który umknął mi
na liczeniu
kropek w wielokropku

zapominajÄ…c o tym
że nie pamiętam

dom mój pusty


gdybyś tylko chciał
i gdybyś mógł
wspomóż mnie oddechem
i oddychaj ze mnÄ…
albo może…
zrób to za mnie

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 31.05.2009r.

Yumiko 01 06 2009 (21:02:24)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Widzę, że już nie dedykujesz, bo dedykacja oczywista. Ciekawy wiersz. Niby piszesz o czymś prostym, banalnym i czasami rzeczywiście wpadasz w banał, w zbytnią prostotę, ale momentami jest świetnie. To chyba oczywiste, że piszesz o jakimś świętym obrazie, choć przyznam, że nie mam pojęcia jakim - raczej to nie mój temat, ale podejrzewam, że przedstawia on Jezusa... chyba. Nawiązanie do tego, że nie masz chłopaka mi się nie spodobało. Właśnie tam najbardziej widać ten banał. Kurcze... mam dziwne uczucia. I jeszcze jedno - w wierszu wolnym możesz całkowicie zrezygnować z interpunkcji i jak rezygnujesz, to właśnie ze wszystkiego, a nie tam gdzie Ci to pasuje. Za całość daję cztery.