Nie mogę w to uwierzyć

Użytkownik ocenił pracę na 5
pierwsza strofa jest nieźle zakręcona, ale w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Przyznam szczerze, że zaskoczyłeś mnie tym podejściem do sprawy. Tak inteligentnie ją przeciągasz i w zasadzie to mogłaby się ona ciągnąć w nieskończoność. Ma ona charakter obłędny i w zasadzie w takim świetle stawia podmiot liryczny, który jest zaplątany, zawieszony w psychopatycznej przestrzeni. Druga strofa wręcz świetna. Taka szczera, prawdziwa i potrafi ukuć w najczulszy punkt. A to sprawia, że śmiało można stwierdzić, że wiersz jest emocjonalny, taki naszpikowany chwytliwymi momentami. Druga strofa to w pewnym sensie powrót do Twojego stylu, ale tym razem tego oczekiwałem, byłem głodny takiego powrotu. Ostatnio zauważyłem, że ciekawym połączeniem w wierszu jest głęboka treść poprzedzająca prościutkie zakończenie. W sumie to nie od dziś to wiemy, ale takie połączenie nie jest łatwo stworzyć, bo można w ten sposób samemu sobie wykopać dołek. Stawiam w pełni uzasadnione 5 i wydaje mi się, że jest to najlepszy wiersz w Twej twórczości, przynajmniej w ostatnim czasie