Pseudonim: villemo
Imię: A.
Skąd: Edinburgh
O sobie: czyham
Napisanych prac:
- wiersze: 38
- publicystyka: 2

Średnia ocen: 4.4
Użytkownik uzyskał: 318 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Wiosennie" 20.08.2013
"Chroniczne obniżenie nastroju" 21.07.2014
"*** (późno już)" 02.06.2013
"Kochaj mnie" 21.04.2013
"Wiersz nie-napisany" 02.05.2013

Inne prace tego autora:
"W parku" 10.07.2013
"Tęsknota" 07.12.2014
"Życie póżniej" 13.02.2013
"*** (późno już)" 02.06.2013
"Szepty II" 08.07.2013


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

Nie-istnienie

stałaś się milczeniem aż po brzegi ramion wypełnionych histeryczną pustką bezgłośnie krzyczysz nie-kołysanki najdroższemu nie-życiu co zamiast istnieć beztrosko zgasło niepozornie - zbyt cicho - niepomne dłoni wyciągniętych w beznadziejnej próbie zatrzymania czasu na chwili przebrzmiałej zapomnieniem - milczało - a ty stałaś się ciszą wyblakłą cierpieniem bezpardonowego nieistnienia



        Dedykacja: Dla P.

Płeć: kobieta
Ocena: 4
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 27.08.2013r.

1     

Mariangela użytkownik 02 09 2013 (14:51:41)

Użytkownik ocenił pracę na 4

Witaj,

Wiersz ma bardzo melancholijny nastrój. Podmiot liryczny opowiada o miłości, która przynosi mu cierpienie. Są w tej pracy zarówno dobre, jak i nietrafione wersy. Już tłumaczę, co mam na myśli, stwierdzając to:

aż po brzegi ramion wypełnionych
histeryczną pustką


Bardzo plastyczne i zgrywające się ze sobą wersy. Podoba mi się przekaz i liryczność, która przejawia się tutaj w pełnej okazałości.

krzyczysz nie-kołysanki
najdroższemu nie-życiu


nie-kołysanki, nie-życiu - osobiście nie przekonują mnie takie zabiegi w wierszach. W Twoim wierszu, wliczając tytuł, jest takich zabiegów słownych aż trzy. Są dosyć trywialne i nigdy nie widać, aby rzeczywiście pełniły jakąś ważną funkcję.

niepomne dłoni wyciągniętych
w beznadziejnej próbie
zatrzymania czasu


Kolejne świetne wersy, na duży plus.

Kończysz dosyć nietrafioną metaforą dopełniaczową. Ta metafora może jako tako nie prezentuje się najlepiej, ale dobrze podkreśla całokształt treści i tego się trzymajmy.

Pozdrawiam,
Mariangela

villemo Redaktor 02 09 2013 (15:34:35)
Witaj.
Tak gwoli wyjaśnienia, p.l jest tylko obserwatorem pewnej sytuacji. Nie - życie i nieistnienie zaś to słowa kluczowe i użyte dość dosłownie. Puste ramiona i (nie)kołysanki miały jednoznacznie wskazywać, o czym jest wiersz. Bo kogo zazwyczaj trzymamy w ramionach, śpiewając?
Zakończenie natomiast - jak najbardziej trafione, jeśli weźmie się pod uwagę tematykę wiersza, który nie jest jednak o miłości.
Tak, czy inaczej - dziękuję za komentarz i ocenę.
Pozdrawiam.

Mariangela użytkownik 02 09 2013 (15:56:44)
A ja dziękuję za bardzo szczegółowe wyjaśnienie, które rozwiało wszelkie moje wątpliwości, zarówno co do interpretacji wiersza, jak i oceny.

Jak pewnie zauważyłaś, trochę inaczej odebrałam Twoją pracę, aniżeli było to w zamyśle. Jeśli Cię tym uraziłam, jak najszczerzej przepraszam. To jest dla mnie nauczka, żeby następnym razem jak najskrupulatniej skupiać się na poszukiwaniu i analizie głównego tematu utworu.

Pozdrawiam i życzę miłego dnia


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68306 | Użytkownicy: 12452
Online(23): 23 gości i 0 zarejestrowanych: