Nawia którejs nocy

Użytkownik ocenił pracę na 5
Piękny i delikatny wiersz o miłości. Brakowało mi ich już na portalu.
Podmiotem utworu jest zakochana dziewczyna. Za pomocą pierwszej strofy w bardzo wysublimowany sposób podajesz czytelnikowi lokalizację czasową, w której umiejscawiasz swe liryczne ja. Jednocześnie wprowadzasz aurę magiczności księżycowym pyłem. Drugą strofę nadal utrzymana w romantycznej atmosferze przedstawia scenę, w której dziewczyna pragnie podarować ukochanemu niebo. Nawet nie tyle pragnie, co tworzy je na ich własny użytek pomiędzy swymi rękoma. Fajnie, że nie piszesz "kwiatem we włosach", a nazywasz go. Myślę, że symbolika tego kwiatu jest akurat w Twej pracy bez znaczenia (symbolizuje nieśmiałość w okazywaniu uczuć). Ostatnia strofa jest istnym podsumowaniem, jeśli można ją tak okropnie określić. Jest puentą, o ładniejsze słowo, i zawiera w sobie tyle uczucia, dziewczęcej niewinności, że nie sposób ocenić mi Twej pracy inaczej niż na 5. Pozdrawiam i oby więcej powodów do tworzenia wierszy o takiej tematyce.

Użytkownik ocenił pracę na 6
Wiesz że Navia to kraina umarłych? Słowiańscy wojownicy po śmierci trafiali do Navii. Jednak mogę wywnioskować że w tym kontekście tej nazwy użyłaś jako imienia. Dostrzegłem w tym wierszu zaklęty urok chwili, jest noc, jest księżyc, jest magia. Są kolory i zapachy, jest światło i cień. Pozdrawiam... :)