Nauczona bezduszności

Ktoś kiedyś zaprojektował moje sny,
zapisał na kartce całego życia plan,
Wykreślił z niego szczęście, narysował łzy,
zamienił barwy słońca na szary kolor plam

Ktoś zranił me uczucia, nie dał znieczulenia,
ostrym nożem wbił do serca ból.
Do życia dolał gorzkiego cierpienia,
Na otwarte rany posypał słoną sól

Już nie uciekam od zepsucia,
przesiąknięta nim na wskroś
Bez rozumu, bez wyczucia
Głucha na Twój głos

Ktoś dokładnie wiedział, co się ze mną stanie.
Od początku patrzył jak staczam się w pustkę...
Jak znikam osłabiona, gdzieś za skrzyżowaniem,
jak z wielką dumą udaję sławną optymistkę

Ktoś śmiał się i drwił z moich krwawych ran.
Stał za rogiem i bawił się moimi krzywdami.
Celowo wołał do zamkniętych bram,
aby kolejny raz patrzeć jak odchodzę ze łzami.

Ktoś widział to i spisał każdą minutę życia,
idealnie zapamiętał przesiąknięte smutkiem oczy.
Nienawiść, zazdrość i gniew – bez pokrycia
zrzucał na mnie każdej nocy

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 23.06.2009r.

Blasia 03 07 2009 (18:19:06)

Użytkownik ocenił pracę na 4
ostatni wers czwartej strofy bardzo mi się podoba, całość też jest w porządku.

PookyFan 23 06 2009 (15:23:47)

Użytkownik ocenił pracę na 4
WIersz o uczuciach, niebanalny nawet, choć brakuje mi w nim czegoś, co by mnie bardziej wciągnęło i poruszyło, gdyby choć trochę więcej byłoby tu tego, co rusza za serce. No ale w zasadzie nie jest zły. Jest i treść, i budowa, i rymy nawet. Czwórka.