Namiot z plasteliny

Użytkownik ocenił pracę na 5
Dużo znudzenia, wyczerpania, beznadziejności, momentami wręcz obojętności. Mimo czasu teraźniejszego użytego w pracy, czuję jakby podmiot opowiadał o czymś wczorajszym lub choćby przed-chwilowym, lecz bez nadziei na przyszłość. Ma to też pewnie związek z dedykacją. Tak jakby "za chwilę" było nieważne, bo i tak nic się nie zmieni. Kreujesz bardzo obrazowe sytuacje, metafory, wszystko upstrzone epitetami, lecz nie nadmiernie, z zachowaniem równowagi, nie gubiąc sensu w natłoku słów. Warto również wspomnieć o tytule, bardzo nowatorska metafora, to że namiot jest z plasteliny, świadczy o jego nietrwałości, ułomności, wadach, o tym, że choć łatwo i szybko przyszło go stworzyć, ulepić, równie łatwo przyjdzie się z nim pożegnać. Namiot też powinien dawać schronienie, być namiastką domu - synonimu bezpieczeństwa, a ten tutaj nie spełnia swojej roli. Od siebie mogę dodać, że szalenie mi się podoba, ponadto wprowadza trochę życia, koloru do wiersza. Budowa w porządku. Jeśli chodzi o jeszcze sprawy techniczne, pozwolę sobie poprawić z przedostatniej strofy słowa: "sieje" i "łapie" na 1 os., bo chyba Ci to umknęło. Poza tym nie dopatrzyłam się żadnych błędów. Wiesz, o czym piszesz i to czuć w pracy, uczucia, metafory - wszystko jest prawdziwe, naturalne. Słuszna 5.