Namaluje nas

Użytkownik ocenił pracę na 6
Tytułu nie dublujemy. Nie rozumiem też ostatniego wersu - czy to tytuł tomiku, jakiejś całości, do której należy powyższy wiersz? I błędy. Pozwoliłam je sobie edytować, jednak na przyszłość proszę zadbać o bezbłędność (choćby o "głupie" ogonki przy pierwszej osobie liczby pojedynczej).
Wiesz, że trudno mi cokolwiek powiedzieć o Twoim wierszu, poza tym, że: to jest to. To, czego oczekuję od poezji. Autentyczności i takiej łatwości. Słowa i uczuć. Bezpretensjonalności.
Ciemne gałęzie źrenic - rozpływam się. Miód, coś, czego nie potrafię opisać. Coś niesamowitego, ta wspinaczka, ach. Później szept kochanka i scena wyłaniająca się z trzeciej strofy. "wyłącz nas" - jakby ktoś trzeci wyłączył kamerę, nieistotny. Druga część wiersza, bezpośrednio z perspektywy podmiotu, który się wypowiada. Szalenie miły rym otwieram-sumienia, szyk słów. Niewiarygodnie lekko podajesz czytelnikowi obrazy (makabryczne!), stopniujesz emocjonalność, bawisz się w kotka i myszkę. Ostatnie słowa przez swe filozoficzne zabarwienie zatrzymują. Wiersz perfekcyjnie dopracowany. 6.