A:
Przykro mi,
ale jest pani w fatalnym stanie!
A to serce… Zmrożone
w nieforemnÄ… kostkÄ™!
Proszę poszukać innej kostnicy
dla tak żałośnie topiącego się ciała.
B:
A czy chociaż lewa półkula mózgu
nadaje siÄ™ do czegoÅ›?
A:
Stwierdzam z ubolewaniem,
iż ubytki kory mózgowej
zastąpione są…
Wielkie Piekła!
Bardzo ciężki przypadek…
Cierpi pani na niedomarzłość ideałów!
To oznacza, że nie przyjmą pani
w żadnej kostnicy.
*
B rozłożyła się kilka miesięcy później. Znaleziono przy niej krzywą harfę.
Ocena: 5.333
Liczba komentarzy: 4
Data dodania: 02.02.2011r.
Użytkownik ocenił pracę na 5
"niedomarzłość ideałów" - myślę, że neologizmem jest raczej słowo niedomarzłość, celowo zastępuje tu pierwsze (występujące w słowniku j. polskiego) a nasuwające się niedomarznienie. Niedomarzłość w ciekawy sposób ilustruje zastygłość uczuć podmiotu, ideały są tu swoistą zmarzliną. Swoją drogą tworzysz nam tu iście prosektoryjną atmosferę - zarówno samym tematem rozmowy, jak również jej tonem.
Abstrakcja i pewna doza groteski przybliża Twój utwór do Mrożka czy Gombrowicza, z tym że w Twoim wypadku mamy do czynienia z miniaturką. Bardzo dobrą miniaturką zresztą, oddziałującą na czytelnika. Dzięki niewielkiej formie nie przytłaczasz słowami, niektórymi na wyrost, co jednak broni się wcześniej wspomnianą groteskowością. Forma dialogu, cechy dramatu - podoba mi się zabieg z oznaczeniem postaci pierwszymi literami alfabetu - podkreślasz w ten sposób ich bezosobowość w tłumie ludzie, nieistotność imion czy nazwisk, które tak naprawdę niewiele znaczą. Dopowiedzenie na końcu pracy (kursywą), istny epilog (jeśli można o nim mówić w przypadku liryki) dopełnia obrazu sytuacji nakreślonej w rozmowie. Krzywa harfa jest dla mnie potwierdzeniem tożsamości podmiotu.
Przyznam, że zaintygowałeś/aś mnie. Czekam na więcej Twoich prac.
Użytkownik ocenił pracę na 5
Szczerze mówiąc nie mam pojęcia jaka ocena jest właściwa dla Twojego wiersza. Nie jestem pewna co do poprawności. Na moje niedoświadczone oko piątka :)
Bardzo mi się spodobała forma jaką zastosowałaś w tym wierszu. Jest inna, ciekawa, oryginalna i podoba mi się! :)
Wiersz romantyczny o śmierci? Czemu nie.
Przyznam szczerze, że trochę trudno mi go było rozgryźć. I to w tej robocie lubię najbardziej. Zagadki!
Serce zamrożone w kostkę (odczucie, że osoba ta była bezduszna) - szczerze mówiąc pomyślałam, że dalej w lateralizacji mózgu wybierzesz tą odpowiadającą za emocjonalne odczucia - czyli prawą półkulę. Lewa raczej odbiera bodźce dźwiękowe, posługuje się dźwiękami niżeli je analizuje. Naprawdę nie wiem skąd ten pomysł.
Dlaczego znaleziono krzywÄ… harfÄ™?
Niedomarznięcie (u cb. niedomarzłość - to błąd) ideałów - jak można na to cierpieć?
Dlaczego nie przyjmą w żadnej kostnicy?
Czemu ciało gniło - rozkładało się?
Liczę, że odpowiesz mi na te pytania, bo naprawdę jestem ciekawa poprawnego znaczenia tego utworu.
Naprawdę nie mam pojęci jak mam ten wiersz ocenić. Czy nie ma w nim większej ilości błędów. Mam nadzieję, że pomoże mi w tym inny redaktor :) Pozdrawiam Cię !
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7862 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1645 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46599 | Użytkownicy: 3568
Online(34): 31 gości i 3 zarejestrowanych:
exother, Pawlak, utopistka
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl