Nadal będę tylko wystawą

Użytkownik ocenił pracę na 4
O! właśnie takiego wiersza szukałam, choć jeszcze przed chwilą nie wiedziałam czego chcę…Uwielbiam minimalizm, który pomimo swojej krótkiej formy zawiera cudowny, wypchany po brzegi- środek. Pole do myślenia, jakie dał mi podmiot, jest tu bardzo rozległe; mogę sama stwarzać swoje obrazy, bo on tylko i aż nakreślił całość, do której się odnoszę. Pierwsza strofa to dla mnie wspomnienie Dobra. Zresztą- te dwie strofy o Nim mówią. Podmiot lir. sam nie wie czemu nadal odnosi się do Chrystusa, pewnie nie znalazł jeszcze na te pytanie odpowiedzi i to go jakoś wewnętrznie męczy, może niemożliwa dalszą pracę, tworzenie. Bardzo proste, trafne słowa. Najbardziej utkwił mi w pamięci pierwszy wers. ,,Plagiator dobroci”…Zacząłeś i skończyłeś odniesieniem się do jednego konkretnego celu, w jakim napisałeś ten wiersz, myślę. Dlatego hmmm, mocne 4.