Pseudonim: bukaj keref
Imię: Kuba
Skąd: Toruń
Napisanych prac:
- wiersze: 79
- proza: 3

Średnia ocen: 4.9
Użytkownik uzyskał: 441 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Człowiek ósmego kręgu" 23.10.2013
"Widowiska" 12.01.2014
"Pytania retoryczne, czyli..." 20.01.2014
"Prosta diagnoza człowieka" 09.02.2014
"Porównanie międzygatunkowe" 18.02.2014

Inne prace tego autora:
"Nieszpory" 26.09.2014
"Sens" 05.01.2014
"Nagi" 28.11.2014
"***(Którzy wołacie)" 09.05.2015
"Pogrzeb" 24.11.2013


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk
"Nic mi po tym" - Zuzan.

Nad sztuką współczesną. Do Platona

coś ty sztuce uczynił Platonie spójrz na ten obraz usłysz dźwięk bez melodii rzeźbę kształtów chaosu poszukaj w nich treści mimetyzm zaniknął dokonałeś dzieła które odrzuca każdy zarys chwili kontur mar zbyt realnych zbyt przyziemnych znaczeń czy prawda musi być zawsze poza - zawsze wewnątrz zawsze pomimo powłoki ogień duszy w chmurach a nigdy przy zielonej trawie sztuka tylko bez treści która w naszych oczach nawet jeżeli gwiazda to tylko cień gwiazdy tylko odblask blasku zza granicy zmysłów czemu nie dałeś kąpać się w jej świetle czemu zabraniasz sławić piękno cienia a jeśli te bohomazy to prawda której żądasz wolę się zatrzymać w naszych własnych mrokach dostojnej jaskini zachowanej treści nie ma duszy bez ciała które jest prawdziwe



        Dedykacja: W. P. i V. K. z podziękowaniami dla M. J.

Płeć: mężczyzna
Ocena: 5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 15.05.2015r.

1     

Vinylandia Redaktor 19 05 2015 (18:28:56)

Użytkownik ocenił pracę na 5

Witam.

Zacznę od jednej rzeczy, które nie daje mi spokoju ilekroć twój wiersz przeczytam. Czy po tym wersie nie powinno być jakiegoś kolejnego? (Bo według mnie strofa się nagle urywa.)
sztuka tylko bez treści
która w naszych oczach


Przechodząc do samego wiersza. Podmiot liryczny zarzuca Platonowi "zniszczenie" sztuki- "Coś ty sztuce uczynił Platonie". Wiemy, że cały spór rozchodzi się o mimesis, o którym piszesz w drugiej strofie. Starożytny filozof doprowadził do tego, że poezja przestała mieć swoją metaforyczność a zyskała kalkowanie rzeczywistości. Prawda, o której mówi podmiot liryczny to właśnie to pożądanie ze strony Platona odwzorowania świata. Podmiot liryczny pyta więc czy przykładowo ta pozornie niezrozumiała sztuka, będąca nie tylko iluzją rzeczywistości, nie jest tym, co prawdziwe. Woli trzymać się takiej sztuki nawet jeśli jest ona "prymitywna". Ostatni wers ładnie podkreśla całokształt pracy i daje czytelnikowi do myślenia.

Początkowo nie byłam szczerze przekonana do twojego wiersza, jednak po wielokrotnym przeczytaniu go, spodobał mi się. Uważam, że należy ci się 5 z drobnym - za nie 100% przekonanie mnie do tekstu. Chciałabym też przeprosić, jeżeli jakieś niedociągnięcia powstały w mojej interpretacji bądź za jakiekolwiek inne błędy.

Pozdrawiam.

Vinylandia Redaktor 19 05 2015 (18:59:38)
To znowu ty! :D Ostatnio ciągle trafiam na twoje wiersze. Mam nadzieję, że tym razem trafiłam z interpretacją. Uczę się na twoich tekstach na nowo interpretacji. Dzięki ci za to, a także za lekcję pokory :)


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9700 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68312 | Użytkownicy: 12451
Online(7): 7 gości i 0 zarejestrowanych: