Na widoczności

Użytkownik ocenił pracę na 5
Praca ma trochę charakter pewnej lamentacji, którą bohater liryczny otrzymuje od podmiotu dopiero po rozstaniu, utracie, być może właśnie końcowej śmierci. Może to być śmierć rozumiana w sposób czysto fizyczny, ale jest również możliwość pojmowania jej w sposób metafizyczny - jako śmierć nie ciała, a duszy. Przyczyną tejże śmierci może być odtrącenie (tutaj skłoniło mnie do tego mosiężne serce na wycieraczce - skoro jest mosiężne, znaczy, że jest ciężarem dla podmiotu lirycznego i składa je na wycieraczce bohatera wierząc, że upadlając się sprawi, że nie będzie ono problemem dla bohatera i przygarnie je on mimo jego wagi), może też być to zasługą zdradzieckiego życia, niezmiennego stylu bycia bohatera pomimo dołączenia podmiotu do jego życia codziennego. Podmiot nie wyrzuca jednak swoich żali bezpośrednie do zainteresowanego, a kryje je głęboko w sobie wierząc, że bohater w końcu się domyśli i spróbuje naprawić swoje błędy. Piękny, moralizatorski wiersz, ciekawy język i styl.