Na tym polu bitwy

Na tym polu bitwy, gdzie trawy zdeptane
Szarość nieba nie błękitnego zapanowała
A wódz z góry patrzący, pokorny myśliciel
Jak czarna owca, jak człek bez narodu odrzucony

Wisielcy, bez twarzy i imienia na drzewie suchym
Jak lalki na wietrze bujane przez wiatr,
Co niesie zapach, słodki zapach krwi i porażki
Co ciemne chmury na pola zielone sprowadza

Gdzie vivaty i białe flagi czyste jak chmury?
Gdzie sztandary zwycięstwa i huczne świętowanie?
Ciała we krwi czerwonej jak niebo o zachodzie
Głupio uśmiechnięte patrzące z wyrzutem blado

Ci wszyscy wojownicy otuleni przez chłód ziemi
Te wszystkie dusze marzące, kochające życie
Odeszli ścieżką przeznaczenia do zimnej wieczności
Śmierć prowadzi ideały w kajdanach jak więźniów

I dokąd idą Ci którym śpiewa ptak vea victis?
Gdzie jest ten wróg niewidoczny, cichy i podstępny
Jak zły duch, co sprowadza ciarki i dreszcze i lęk
Co noc, w każdą noc, nawet gdy gwiazdy palą się

Na tej wojnie nie ma glorii zwycięzców...
Jest tylko płacz i nieuchronność czająca się jak lew
Wśród zarośli domów i szarych miejsc, nasz los
Pod prąd wędrujący marzyciele zawiśli na drzewie

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 25.12.2008r.

Dawied 25 12 2008 (18:02:59)

To nie było usprawiedliwienie, ale swtierdzenie...

Krzyku_1993 25 12 2008 (17:34:45)

Ale zamieszczając wiersz, w którym są błędy ortograficzne musisz się liczyć z tym, że ktoś je wyłapie i zwróci Ci uwagę.

Dawied 25 12 2008 (16:37:44)

Nie oszukujmy się, nie przykładam się się do ortografii..

Imbir 25 12 2008 (13:59:45)

"nieba nie błękitnego" Nie z przymiotnikami nie piszemy czasem razem? "vivaty" Wydaje mi się, że w języku polskim istnieje również taki wyraz, jednakże pisany przez w. No cóż, daję 4.