Na torach rozwodu

Użytkownik ocenił pracę na 6
Samo życie - jestem mężczyzną i czytając czułem się winny . Smutne i piękne - Edward

Użytkownik ocenił pracę na 6
witaj :) nie wiem, jak to robisz, ale za każdym razem wywierasz na mnie większe wrażenie. chyba zacznę się bać, że któregoś razu zemdleje z zachwytu ;)

już dawno nie czytałam tak trafnego opisu rozwodu. jest pełen metafor. dopiero po przeczytaniu do końca i cofnięcia się do poszczególnych zwrotek zaczęłam rozumieć nowy wymiar tego wiersza. cudownie operujesz słowem i emocją. ukłony w twoją stronę.

druga zwrotka jest genialnym opisem, co dzieje się czasami w salach rozpraw. jedna ze stron krzyczy i oskarża drugą, a ta tylko ściera łzy bez słowa. to smutne, że ludzie, którzy żyli ze sobą tyle lat, teraz nie potrafią się spokojnie porozumieć. szczególnie, że w grę wchodzi również dziecko. które mężczyzna próbuje przez ludzi przekupić, żeby przechylić szalę wyniku rozprawy na swoją stronę.

"[...]a ty zadowolony zapomnisz
że dźwięk echem do właściciela wraca"
najmocniejszy fragment tego wiersza. chyba sobie go gdzieś zapisze i będę wracać do niego w wolnych chwilach. warto się nad nim głębiej zastanowić. jestem przytłoczona rzeczywistością, którą tutaj opisałeś. w sposób dosadny i piękny. chociaż opisujesz mało chwalebne zachowania i smutne wydarzenia. nie jestem do końca pewna, czy to wiersz wolny, ale to mało ważne.

jestem zachwycona. pozdrawiam i życzę inspiracji