Na kolana

A, i jeszcze jedno. Był tu drugi komentarz, ale przy zawieszeniu się mojej przeglądarki przypadkiem go usunęłam, tudzież usunął się nieszczęśliwie. Sorka.

Użytkownik ocenił pracę na 5
Hm. Myślałam na początku, że wiersz będzie gniotem; potem jednak zmieniłam zdanie. Z twoich słów wręcz ocieka prawda, cierpienie. Czuć, że podmiot chce wykrzyczeć wszystko pod niebiosa, wyżalić się Bogu, lecz nie przez modlitwę, lecz... emocjonalnie. Wiersz posiada wiele banalnych słów, używanych w 3/4 wierszy, ale tu nei przeszkadza. Widzę też powtórzenia, słowo 'dusza' rzuca mi się w oczy. Wiersz opisuje cierpienie. Wielki lament duszy. Czytając go widzę lochy, w których podmiot przebywa. Ciemność, w powietrzu wisi żal, wyrzuty. Nie wiem, co dokładnie było motywacją do napisania takiego dzieła, ale pomimo, że według mnie twoje słownictwo nie jest na najwyższym poziomie - nadrabiasz to metaforami, przenośniami, nawiązaniami. Całość po przeczytaniu dopiero okazuje się aż nazbyt fajna. Pozdro.