Na karuzeli życia

W ciszy dnia i w hałasie nocy,
Kiedy już człowiek nie ma siły,
BÅ‚aga od obcych ludzi pomocy,
Lecz ludzkie serca zbłądziły.

Już nie zna wartości ludzkie sumienie,
Już nie potrafi pomóc człowiekowi,
A Jezus udźwignął świata brzemienie,
Zbawienie odkupione, dzięki krzyżowi.

On ciężko cierpiał by odkupić świat
A jednak nie poddał się
Jezus to nasz najlepszy Brat
On trudził się by zbawić Cię.

A jak ty mu teraz za to dziękujesz?
Na karuzeli życia kręcisz się, błądzisz
Nawet rozmawiać z Nim już nie umiesz
Że nie masz czasu, tak sugerujesz?

Lecz jeśli staniesz przed Sądem Najwyższym
Przed majestatem Boga, co rzekniesz?
Powiesz głosem o wiele cichszym
Że żałujesz? Przepraszasz?
I wtedy uklękniesz?

Ocena: 4.25
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 12.01.2009r.

danon003 18 01 2009 (18:55:21)

wiersz sprawia na mnie dobre wrażenie...może w niektórych miejscach brak rytmiki, ale ostatnia zwrotka daje do myślenia. Pozdrawiam i życzę sukcesów. :)

S.i.Z.i. 13 01 2009 (13:03:27)

A mnie ten wiersz się mega podoba:) Jest świetny:)

Faun 12 01 2009 (20:44:07)

gubisz rytm i starasz się rymować na siłę(rymy typu "się/cię" lub "dziękujesz umiesz"(tzw. czasownikowe) to najprostsza ucieczka, przemyśl to...a co do wiersza to zbyt prosty,zero tajemniczości...stawiam 2

maszróm 12 01 2009 (20:20:25)

Wiersz ogólnie zrobił na mnie dobre wrażenie. Ostatnia zwrotka totalnie psuje rytm, poza tym w 1 w ostatnim wersie wybijasz się z rytmu. Jeżeli piszesz rytmicznie, to od początku do końca. Wiersz ma sens, jest dobry, aczkolwiek ma wiele wad. Akceptuję, aczkolwiek z bólem serca.