Na horyzoncie

Przyznam szczerze, że zawsze obawiałem się komentować Twoje utwory. Darzę je wielkim uznaniem bowiem zdecydowana większość zmusza mnie do wytężonej łamigłówki nad wersami. Jest to zapewne spowodowane tym, że nie do końca potrafię się wtajemniczyć w ten styl, okiełznać mocy słów, która płynie wprost do moich roznieconych myśli. Podobnie rzecz wygląda w tym przypadku, ale cóż - spróbuje! ;D
Sugerujesz, że na papierze możesz osiągnąć niemalże wszystko. Możesz kogoś uśmiercić, wskrzesić, a nawet uratować życie. Twierdzisz także, że słowa posiadają moc, jednakże osadzone są na kruchych fundamentach. Świadczy o tym niekiedy brak właściwej ich interpretacji.
Potęgę, którą posiadasz dzięki słowom odczuwa także adresat. Obawia się, protestuję wobec Twoich domysłów. Finał jest taki, że litujesz się nad nim, układając ze słów układanke, która sprzyja adresatowi. Wyzwala go. Hmm to tyle. Uratuj i mnie, jeśli się mylę ;D pozdrawiam ;)