Myślałam, że dam radę

To ja może postaram się zając więcej niż tytułem ;p. Zatem... Zacznę od przerzutni, która myślę, że troszkę psuje. Szczególnie chodzi mi o pierwszą strofę. Trzeci wers mogłabyś (wg mnie) jakoś oddzielić. Jako osobny wers, ponieważ najpierw mówisz, że myślałaś, że będzie tak i tutaj pasuje taka wiesz - chwila niepewności (i co, wstała?), a za chwilę dopiero "nic z tego". Za szybko kończysz rozmyślania czytelnika. Urywasz. Ciekawe... czwarta strofa strasznie przywołuje mi na pamięć jedną z ostatnich prac aubrey'a (być może to tylko przypadek). Zdecydowanie za mało. Piszesz o czymś głębokim i aż się prosi o rozpisanie się, właśnie nadaniu jeszcze słowom tej głębi. Jak na tak krótką treść brakuje mi czegoś zachwycającego, przyciągającego. Takie to suche, mało tego, straszny niedosyt, uczucie przeczytania dwóch, trzech słów i nie wiadomo co jest. Końcówka chociaż no spodziewałam się czegoś bardziej łał. Przyznam szczerze, że tym wierszem do mnie kompletnie nie trafiłaś. Widać, że coś chciałaś przedstawić, coś dość ważnego, ale jakbyś nie do końca wiedziała jak to zrobić. Na prawdę nie wiem co zrobić. Waham się między trzy, a dwa... niech może zadecydują inni.

Ale w tytule korzystamy ze znaków interpunkcyjnych, taka uwaga do p. redaktora.

Od kiedy to trzy gwiazdki robią za tytuł? Zmieniam.