opuszki na szybie
odmrożone usta
zwichnięte źrenice
opuchnięte myśli
i znów wyglądając
zastaję na śniegu
ślady ewakuacji
w poszukiwaniu jedności
miotam siÄ™ w przestrzeni
jak pył
drobinki szczęścia
rozpadają się pod ciśnieniem
amoralnej miłości
zataczam siÄ™ w powietrzu
opijam siÄ™ uczuciem
pod cegłami losu
Ocena: 4
Liczba komentarzy: 4
Data dodania: 25.01.2011r.
Użytkownik ocenił pracę na 4
Maszróm,
Po przeczytaniu odnoszę jednak wrażenie, że wiersz jest raczej bardziej w cieniu miłości, niż o niej. Klasycznie wprowadzasz czytelnika w sytuacje, wrażenia, miejsce czy atmosferę, opisem w pierwszej strofie. W drugiej pojawia się pierwszoosobowy podmiot liryczny, następnie w kolejnych trzeciej, czwartej dostrzegamy jego miejsce w zastanej rzeczywistości, która nasuwa myśli bardziej opisem niż prostym "przeżyłem", by znów przejść w klasyczny opis strofa piąta itd. Kompozycja mieszana, choć da się zauważyć jej reguły w tym wypadku - cykliczność. Podoba mi się Twoje podejście do opisu, który nie tylko buduje atmosferę - o czym już napisałem, ale stanowi punkt wyjścia dla zrozumienie, przeżyć podmiotu lirycznego.
Jednak o czym napisałem już na wstępie, bardziej jest to refleksja niż zdeterminowana deklaracja. W porównaniu pojawia się słowo "ewolucja", dla mnie zbyt mocne, by stanowić tylko część środku stylistycznego, daremnie szukałem dalszych nawiązań, co nie znaczy że wiersz pozbawiony jest głębi. Czuć tu dążenie do zrozumienia. Dążenie, które rozbite wręcz na atomy "przeżywania" stanowi ciężar, piętno podmiotu lirycznego.
Podsumowując - ładnie. No właśnie jednym słowem, brak mi tu Twojej oryginalności stylu, wieloznaczności. Może po prostu nauczyłem się Ciebie rozumieć? Eh, nie wiem, jednak te wiersz nie jest już takim wyzwaniem. Jednak tym razem, "przekombinowania" nikt nie powinien zarzucać.
Pozdrawiam,
Stalówka
Czuję jakym znowu gdzieś czytała coś podobnego...
ostatnią rzeczą, jakiej możesz sie po mnie spodziewać to plagiat. Nie robię czegoś takiego, bo to nie ma sensu.
Oczywiście, ale jakoś mnie już powoli zaczyna nużyć ta poezja, no ale cóż taka niezbyt nastrajają pogoda na pisanie wesołych wierszy... poza tym ja też tak mam. xD
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7862 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1645 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46599 | Użytkownicy: 3568
Online(40): 32 gości i 8 zarejestrowanych:
exother, Darksio, michalslow, TheAnka, Madzikk, athanasia, .moniaa., Pawlak
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl