Może stopnie

A ja powiem Tak, pracę akceptuję, ponieważ oceniona została. (definitywna Kropka)

W moim przekonaniu jesteś animatorem lirycznych filmów, czeladnikiem pejzaży. Nie potrafię powiedzieć nic ponad to w obliczu Twego lirycznego jestestwa i niech mnie ganią za faunowskie pierniczenie, ale uważam, że przed tego typu pracami nie powinno się stać na głos, a po prostu w milczeniu je spożywać...

Użytkownik ocenił pracę na 6
Witam.

Z wielką radością i swoistą frajdą przeczytałam tytuł, miałam nadzieję, iż jest to pewnego rodzaju kontynuacja poprzednich utworów i się nie zawiodłam. Cały czar uciekł gdzieś i się przede mną schował, gdy zaczęłam czytać Twój utwór.

Znów udało Ci się przenieść w inny świat, taki refleksyjny, niezwykły i pusty. Była to powtórka z rozrywki, jednak bardzo pozytywna, zważając na inność tego wiersza i wysoki poziom owej twórczosci.

Byłam w krainie zagubienia tam, gdzie nie wiadomo co to ,,ja" ani ,,szczęście". Nadal jest rozgoryczenie, jednak podmiot liryczny jest spokojniejszy i opanowany, jakby się pogodził ze swoim losem.

,,Upadek liścia - tyle trwa chęć."- znów wykorzystałeś pomysł z liściem, jednak teraz się z nim nie boisz utożsamiać, co jest dla mnie potwierdzeniem odwagi podmiotu lirycznego. Tym razem bardzo dużo w Twoim wierszu było o smierci- czyżby jest to juz ostatni stopień, po prostu koniec? Mam nadzieję, iż moje przewidywania się nie spełnią, potrafisz w niezwykle umiejętny sposób przenieść mnie w krainę z milionem schodów, a jest to wyjatkowo przyjemny stan.

Pozdrawiam ciepło,
Alabastrowa Marzycielka :)