Monotonne (nie)życie

Podążasz do pracy
czujesz się wesoła.
W drodze gubisz życie.
JesteÅ› jak automat.
Co dzień pijesz kawę,
bierzesz prysznic rano.
Każdy punkt, po punkcie
zgodnie z szarym planem.

Ludzie wokół żyją
myśląc że tak trzeba.
Czują ciągłą pustkę,
nie chcą dotknąć nieba.
Boją się też przygód,
unikają wrażeń.
SÄ… jak te roboty,
bez uczuć i marzeń.

Żyj na złość zasadom,
daj się ponieść chwili.
Poczuj magię świata.
Zerwij kwiatek lilii,
powąchaj jego woń.
SÅ‚uchaj serca bicia.
Pomyśl ilu ludzi
umiera za życia.

Ocena: 4.5
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 10.03.2009r.

Ironiczny 19 06 2011 (12:45:51)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Ostatnia strofa nadzwyczaj pozytywna, całość opisuje tą szarą prawdę codziennego życia a ty nakłaniasz do tego (w ostatniej strofie) by wyjść na złość temu wszystkiemu. Nie jestem optymistą ale dwie pierwsze strofy podobają mi się. Dodałbym do nich jeszcze osobę ze znudzoną miną ;) to są moje klimaty w czytaniu jak też w pisaniu przeze mnie. Całość ogólnie zrozumiale i z łatwością się czyta. Tyle ode mnie.

KarolA_K 10 03 2009 (20:10:08)

Użytkownik ocenił pracę na 6
bardzo mi sie podoba ... nie wiem tylko dlaczego tak nisko ocenione dam 6

seska 10 03 2009 (20:00:51)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Trzeba przyznać Voolf rację, wiersz jest po prostu przewidywalny. Czytając go wiedziałam wcześniej na jakie rymy trafię. Faktycznie niezły początek, ale na pochwałę zasługuje też koniec. Mocne trzy, ale tylko za wypunktowane plusy, reszta jest po prostu słaba.

maszróm 10 03 2009 (19:44:07)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Szczerze? Wiersz jest mega kiczowaty i infantylny. Kojarzy mi się z takimi spotami reklamowymi - tudzież naciągaczami, którzy takimi tekstami przekabacają na różne ciekawe rzeczy. No a końcówka totalnie Ci nie wyszła. Rym się wybił, nagle go nie ma - niekonsekwencja do całego utworu. Całość jest taka sztucznie pozytywna - nieco naciągana i przerysowana - podoba mi się najbardziej pierwsza zwrotka - motyw z automatem rox. Całość taka sobie, mam jakieś odczucia co do wiersza - więc 3. Naciągane, zaznaczam.