Moje ciemności

Użytkownik ocenił pracę na 3
Błędy. Człowieku, gdybym siedziała na stacjonarnym z myszką bądź choć na lapku z myszką - ale nie, leżę na łóżku z netbookiem i jak pomyślę, że mam jeszcze się męczyć z touchpadem, poprawiając je, to mnie krew zalewa i wręcz zniechęca do pracy. Więc na przyszłość, wszystkie czasowniki w trybie przypuszczającym, które "odmieniowywujesz" piszemy z cząstką -by/m łącznie. JakBY łącznie. TĘ purpurę, nie tą. Poza tym jakieś literówki, ogonki zjedzone. Zupełnie nie rozumiem filozofii interpunkcji.Wiersz od strony technicznej położyłeś.
Sama treść hm przeczytałam dwa razy. Wiesz, powiem tak, jest więcej fajnych, naprawdę dobrych momentów niż złych i to jest fajne. Złych w sensie, że lania wody, jakiejś zbyteczności. Widzę sporo uczuć, autentyczności. Brakuje mi stabilności uczuć podmiotu - zwłaszcza że piszesz o stanie faktycznym na jakiś konkretny dzień/czas. Takie "chciałabym, a boję się" do tego bajka o wszystkim i niczym. Dobra, czytam jeszcze raz, pierwsza strofa jest... yy straszna, sorry, w ogóle ostatni wers z tą połową naprawdę dziwny.
"chodzę po wodzie, w której nasze życie
już tam nie nurkuje" - to "tam" każe mi sądzić, że albo bierzesz czytelnika za idiotę - przecież można się domyślić, że w wodzie - albo zjadłeś jakieś orzeczenie w pierwszym wersie w/w fragmentu.
Szkoda, że powtarzasz dwa razy słowo niemoc - może mogłeś sobie ją odpuścić w 6 strofoidzie?
8 i 9 są tym, o czym pisałam wcześniej - z 8 wynika, że darzysz ciepłymi uczuciami ukochaną/eks-ukochaną, zaś kolejna ma prozaicznie hm gdzieś całą sytuację, daje za wygraną, o! Z kolei w ostatnim wersie znów pobrzmiewa jakaś nadziejność. Naprawdę, ładna huśtawka nastrojów.
Cóż, uważam, że wiersz można by wziąć na warsztat i zrobić z nim coś lepszego. Daję 3 z dużym plusem. Byłaby czwórka, ale tych "byków" Ci nie daruję. PS. Fajny tytuł.