Moja przyjaciółka

Użytkownik ocenił pracę na 5
Na początku wiersza jestem zaintrygowana. Jest niezwykle magicznie i tajemniczo. Widzę podmiot liryczny wędrujący ciemnymi, zamglonymi ulicami jakiegoś starego miasta typu Kalisz czy Kraków i układającego w myślach wiersz, wkładający w niego całą swoją tęsknote, pragnienie bycia z tą drugą osobą. Druga zwrotka bardzo duchowa, ale udana; najbardziej podoba mi się motyw z modlitwą, to nie dość, że obrazuje całość tego ‘bycia’ z kimś na odległość, to jeszcze obrazuje jak jest to mocne i na czym się to na dobrą sprawę opiera. Wierzę, że jesteście czymś więcej niż przyjaciółmi. Wiersz bardziej opisałabym jako wyznanie miłosne, niż wyznanie miłości. Koniec – definicja ‘kwiatu’ przyjaźni. Wiersz całościowo sprawia wrażenie bardzo osobistego wyznania, które zostało wysłane w liście do tej drugiej osoby; może nie portafisz jej tego powiedzieć wprost, a może jest to tylko świadectwo twoich uczuć? Do najmocniejszych moim zdaniem momentów wiersza należy pierwsza zwrotka, końcówka drugiej i koniec wiersza. Trochę brakuje mi konkretnego klimatu, jest jego zalążek, ale do końca go nie kupuję. Bdb z minusem.