Zaloguj się lub zarejestruj
aby móc skorzystać z wszystkich dobroci tego serwisu...

Regulamin

Nie masz konta? Zarejestruj się! Nazwa użytkownika: E-mail:

Pseudonim: Ironiczna
Imię: Anna Łucja
O sobie: "Praca polegająca na dobieraniu słów jest podobna do samotności. Szukanie słów, które mają w sobie siłę. Są jasne. Zmierzające we właściwym kierunku..."

Napisanych prac:
- wiersze: 163
- artykuły: 1
- proza: 137

Średnia ocen: 4.3
Użytkownik uzyskał: 582 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Pręga" 01.12.2011
"A cisza ruga zwaśnione..." 15.05.2011
"Była feministką" 08.01.2011
"Oblana kwasem" 10.11.2010
"Zbyt gorący piach" 04.08.2010

Inne prace tego autora:
"Tatuaż ze słońca" 23.10.2010
"Śniąc o unicestwieniu..." 20.04.2010
"Zawiedziona" 27.01.2011
"Wyblakła twoja twarz" 04.04.2010
"Chory jest ten świat" 21.04.2011

Najlepiej ocenione wiersze (30 dni):
"Styks" - dusfluran - 6
"Próg" - Zoso - 6
"Medulla oblongata - core..." - quovadis - 6
"Kocham cię za ścianą" - .moniaa. - 6
"Białe Wargi" - Zoso - 6

Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Kiedy" - Potwór_spod_łóżka
"Niebiesko-żółta flaga" - pisarkownica
"Nadchodzi cisza" - Dawied
"Tylko jeden świt" - Szary sweter
"Jeleń" - Marionetka
"Styks" - dusfluran
"Jądro pionierowe" - TheAnka
"*** (My-)" - Eska-floreska
"Genus" - odzawsze
"Zaproszenie" - Potwór_spod_łóżka

Moja charakterystyka

Czarna jak zmutowana surykatka spacerowała
Ulicą Źle Skrojonych Jedwabi
narzekała że życie ukradło jej osobowość

Umiłowała niechęć
do wszystkiego i wszystkich
w kółko wykorzystywała świat

Oglądając siebie w sklepowych witrynach
dziwiła się że ustawicznie widuje bladą twarz
okrytą welonem wstrętu ludzkiego

Dedykacja: Ewelince ;*

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 1
Data dodania: 13.07.2010r.

Imbir 14 07 2010 (00:13:29)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Bije po oczach subiektywnością i sztandarowym podejściem do tematu wobec niektórych warstw (czy to wiekowych czy społecznych) - ale dzięki temu zyskuje również na oryginalności, ma w sobie polot i wdzięk. I choć główny WYdźwięk pracy jest niezbyt radosny, to miewają w niej i takie momenty, które poprzez ich wyolbrzymienie człowiek zdaje sobie sprawę z tego jak komiczny potrafi być smutek i ludzka codzienność. I niby to wszystko jest ukazane dodatkowo przez różowe okulary, ale to tylko maska, którą podmiot przybiera, aby nie okazać wokół swej słabości i niechęci do życia. Całkiem dobra praca.

Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Strona Główna - Wiersze - Moja charakterystyka

Moja charakterystyka