Zaloguj się lub zarejestruj
aby móc skorzystać z wszystkich dobroci tego serwisu...

Regulamin

Nie masz konta? Zarejestruj się! Nazwa użytkownika: E-mail:

Pseudonim: Ironiczna
Imię: Anna Łucja
O sobie: "Praca polegająca na dobieraniu słów jest podobna do samotności. Szukanie słów, które mają w sobie siłę. Są jasne. Zmierzające we właściwym kierunku..."

Napisanych prac:
- wiersze: 163
- artykuły: 1
- proza: 137

Średnia ocen: 4.3
Użytkownik uzyskał: 582 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Pręga" 01.12.2011
"A cisza ruga zwaśnione..." 15.05.2011
"Była feministką" 08.01.2011
"Oblana kwasem" 10.11.2010
"Zbyt gorący piach" 04.08.2010

Inne prace tego autora:
"III. Pan Jezus pierwszy raz..." 30.03.2010
"Nieskutecznie" 22.08.2010
"A cisza ruga zwaśnione..." 15.05.2011
"Zawiedziona" 27.01.2011
"Tarka" 05.05.2011

Najlepiej ocenione wiersze (30 dni):
"Styks" - dusfluran - 6
"Próg" - Zoso - 6
"Medulla oblongata - core..." - quovadis - 6
"Kocham cię za ścianą" - .moniaa. - 6
"Białe Wargi" - Zoso - 6

Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Kiedy" - Potwór_spod_łóżka
"Niebiesko-żółta flaga" - pisarkownica
"Nadchodzi cisza" - Dawied
"Tylko jeden świt" - Szary sweter
"Jeleń" - Marionetka
"Styks" - dusfluran
"Jądro pionierowe" - TheAnka
"*** (My-)" - Eska-floreska
"Genus" - odzawsze
"Zaproszenie" - Potwór_spod_łóżka

Mój poranek

o poranku
w biegu
połykam wiatr
napawam się
feerią barw
wschodzącym półkoliście
na wierzbie

niebo się strzępi
i płonie
mokre włosy
wpasowują się
w tło

mknie wodospad
równo ze wschodem
może dogoni świt

chciałabym

Dedykacja: Wariackiej godzinie siódmej, kiedy wybiegam prosto w wschodzący dzień. Tym dniom, kiedy gnę się pod ciężarem plecaka, w jednej ręce niepewnie trzymam parasol, a drugą próbuje się uczesać za pomocą mini-szczotki.

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 1
Data dodania: 15.01.2012r.

Zoso 17 01 2012 (19:19:50)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Tę dedykację olewam, bo wiersz był naprawdę dobry. Stworzyłaś ekstremalnie-liryczny (momentami na granicy patosu) obraz poranka widziany oczami młodej kobiety, powiem ci, że opis był wręcz seksowny - bieg, połykanie powietrza, feeria barw o wschodzie słońca - to naprawdę może się podobać. metaforyzm i atmosfera pracy mnie kupuje, zmusza do życia, wyjścia z domu i wybiegnięcia przed siebie, gdzieś, tam, w nieznane. płonące niebo w zestawieniu z mokrymi włosami wpasowującymi się w tło działa na wyobraźnię jak dobry afrodyzjak, lubię takie zwiewne, dziewczęce sceny, bez przesadyzmu, na luzie, fajnie.
ostatnie dwie strofy w zadumany sposób wieńczą pracę, bardzo dobrze przemyślane zakończenie pracy, włączenie obrazu wodospadu mknącego, ścigającego świt - i to krótkie, urywające "chciałabym" - mnie przekonuje! z mojej strony uśmiech i soczysta, zasłużona piątka. Przyjemna, poranna poezja.

Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Strona Główna - Wiersze - Mój poranek

Mój poranek