Mój dom

Użytkownik ocenił pracę na 5
Ostatnia strofa jest magiczna. Tytułowy dom podmiotu lirycznego jest ot, zwykłą kartką papieru, ale za to co on, podmiot-poeta, może na niej wyczarować, czym ta kartka dla niego jest! Pierwsze dwie strofy przedstawiają również dom, lecz zupełnie inaczej niż w zakończeniu, tutaj przypomina 'normalny' budynek mieszkalny. Pierwsza strofa traktuje o suficie, o czymś, co 'zamyka' świat poety, natomiast druga o podłodze, wymowne jest poszukiwanie kamyka przez obute stopy, czegoś, co jak nic wprawia człowieka w poirytowanie. Tym samym można by tłumaczyć środkową strofę szukaniem guza, zmartwień, natomiast pierwsza jest metaforą kotłowania się myśli 'pod kopułą', najczęściej tych, o których wolelibyśmy nie myśleć. Cóż, wiersz spełnia wszystkie kryteria dobrej pracy: odpowiednia budowa, dobry pomysł, przekaz, twórcze środki, krótko i na temat, lekko i strawnie. Pięknie. 5