MogÄ™

Użytkownik ocenił pracę na 5
Witaj,

Bardzo spodobał mi się Twój wiersz. Widać, że metafory, które są zawarte w Twojej pracy, dokładnie przemyślałaś. Cieszę się, że młodzi ludzie są tak wrażliwi na otaczający ich świat. To naprawdę piękne, w jaki sposób potrafią przedstawić nurtujący ich problem. Ty do takich ludzi właśnie należysz i mam nadzieję, że nadal nie będziesz chować swoich prac do szuflady, tylko umieszczać je na portalach literackich i rozwijać się. Najbardziej przemawia do mnie puenta i trzecia strofa. Tytuł trochę zniechęca do czytania i nie trzymasz się miejscami interpunkcji. Jednak więcej uwag nie mam. Podoba mi się i daję zasłużone 5.

Użytkownik ocenił pracę na 6
Zatkało mnie. Po raz któryś z rzędu zatkało mnie tak, że nie potrafię nic sensownego wydusić. Zaskoczyłaś mnie, zauroczyłaś, zaciekawiłaś. Wers po wersie czytałam i nie mogłam się nasycić. W bardzo wyszukany sposób przedstawiłaś śmierć, tak po 'swojemu', za co ukłon w Twoją stronę. Pisarze dość często wybierają dość utarte pomysły. A raczej ich brak. Ty wprowadziłaś świeżość, oryginalność i pomysł. Muszę powiedzieć, że wyszło Ci to znakomicie. Dawno nie czytałam tak dobrego wiersza o owej tematyce. I znów się powtórzę. Jestem zauroczona. Forma wiersza okrutnie wspaniała, styl do bólu wyśmienity. Bardzo ciekawie zestawiasz środki stylistyczne. Bawisz się nimi, a przy tym ukazujesz piękno prostoty. Końcówką mnie zabiłaś. Dosłownie i w przenośni. Nie wiem co mogę rzec więcej. Sześć.

Użytkownik ocenił pracę na 6
Inaczej, zupełnie inaczej :) Temat - niby banalny, ale tu nie ma żadnego banału. pierwszy raz spotykam się z takim wierszem, tak ujętym tematem :) Zostawiam 6

Użytkownik ocenił pracę na 6
Kurczę, podoba mi się, że nareszcie młodzi pisarze zaczynają wprowadzać do swoich utworów oryginalność, swoje spojrzenie na pewne sprawy, wizje swej wyobraźni. Tak jak Ty. Temat śmierci, ale ciekawie przedstawiony, zaskakująco. Może nawet w dobrym świetle. Przedstawiasz coś tak na co dzień utartego i dla nas tragicznego w lekki sposób, pokazujesz że to nic strasznego. Przypomina mi to barok, ale nie od tej złej, tandetnej strony, ale koncepcję twórców barokowych. Można powiedzieć, że ich utwory oswajały ludzi ze śmiercią, czy też obrazy. Pokazywały, że nie ma czego się bać. Pomagały ludziom poradzić sobie ze strachem. Ty robisz podobnie. Przedstawiasz stan śmierci - można powiedzieć - jako coś przyjemnego. Najbardziej spodobała mi się czwarta strofa. Genialna. Szczególnie to dyndanie - wprawiło mnie w takie uczucie dziecinności i tak podeszłam do tego wiersza. Z wyobraźnią dziecka. Muszę przyznać, że im bardziej się zagłębiam w ten wiersz, tym bardziej jestem zachwycona. Za każdym kolejnym czytaniu, zauważam jak bardzo mi się podoba. Naprawdę jestem z Ciebie dumna, że to właśnie Ty napisałaś tak świetny wiersz, ponieważ nie byłam do Ciebie przekonana, a raczej do Twojej twórczości, ale ten wiersz pokazał mi na co Cię stać. A co zostawię? Sześć - gratuluję.