Misjonarz

To on każdego dnia widzi czyjeś łzy.
Cierpi razem z tymi,
Którzy nie znają jeszcze Jezusa.
Mówi,
Że wiara jest podstawą życia,
Że bez niej nie byłoby niczego.

Jego serce,
Jak u nikogo,
Aż spękane,
Od nadmiaru miłości i zrozumienia.
Rozdarte pomiędzy dwoma światami.
Czeka na łaskę i zbawienie Najwyższego,

Jego dusza,
Jak lustro wody,
NiezmÄ…cona i czysta,
Po kawałku oddaje ją Panu Bogu,
Na wieczne przechowanie.

Jego oczy,
Wiecznie rozbiegane i rozmarzone,
Pełne pragnienia,
Dokończenia wielkiego dzieła.

Każdy,
Kto choć raz na niego spojrzy,
Wie,
Że pod starym, połatanym łachem,
Kryje się serce niezwykłego człowieka,
Który nawet najmniejszy kawałek chleba,
Oddałby biedniejszemu.

Ocena: 4.75
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 29.03.2009r.

Brooke 23 04 2009 (15:01:03)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Chyba masz szczególne pociągi do misjonarstwa (wywiad, wiersz...) Bardzo mi się podoba. Daję 5

SiSstory 31 03 2009 (20:12:32)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Niezwykły. Taki realny. Szczególnie podoba mi się zakończenie, które najbardziej do mnie przemówiło. A dam Ci za to 6... ;)

KN19 29 03 2009 (22:03:32)

Użytkownik ocenił pracę na 4
W pełni zgadzam się z poprzednikiem. Wiersz ten w dobry sposób zwraca uwagę na tych skromnych i w pełni oddanych misjonarzy. Nie zaskakuje prostą formą, ale ta forma świetnie podkreśla proste zasady: wszystko dla drugiego człowieka, wszystko dla Boga, które są sensem dnia codziennego dla misjonarza, którego opisujesz. Czwórka z plusem w domyśle ;)

aubrey 29 03 2009 (21:36:05)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Fajnie, że stworzyłaś wiersz religijny, bo ich jest naprawdę mało. Sam tytuł mówi o czym będzie tekst i bardzo dobrze, bo prostota w tym utworze po prostu musi być. Pokazałaś barwny, żeby nie rzec wyidealizowany obraz misjonarza. Rozumiem, że starałaś się ukazać kogoś nieskazitelnego, kto potrafi zginąć za swoją wiarę, za Chrystusa, jednak moim zdaniem o wiele lepiej byłoby przedstawić tą postać jako kogoś normalnego, takiego jak każdy, ale jednak niepowtarzalnego. Zwróciłaś na bardzo ważne dla mnie aspekty natury człowieka: serce, dusze i oczy. Dla mnie stanowią one wyznaczniki godności człowieka i cieszę się, że zostały one poruszone w tym wierszu. Budowa nie zachwyca, ale też nie razi. Dam cztery.