Miłość do nienawiści

miłości!
co spawasz nietrwale
wspaniałaś ty
rzec by się chciało
a mnie wcale
dwa serca jedno bicie
zwykłaś mawiać
lecz jedno dla dwojga to zwykle za mało
serce nie sługa
powtarzasz całe życie
w tym nie trzeba cię poprawiać
serce nie zawsze chce się dzielić
a ty bez skrupułów
najpierw złączysz
a później rozdzielisz

nienawiści!
skarbie drogocenny
serce ty moje
chyba nie ma drugich takich
jak my dwoje
urzeka mnie twa prostota
słowo z kamienia
a myśl ze złota
skoro nic nie dajesz
to i nie zabierasz
zastępujesz miłość kochana
zastępujesz wszystko
nie ranisz
serca nie rozdzierasz
nawet gdy daleko
zawsze jesteÅ› blisko
więcej niż jedno serce
więc i bić jest wiele
a jedna dusza
mimo wielkich uczuć
zawsze w jednym ciele

i znów miłości
to nic że znów mi się przyśnisz
bo od ciebie
i tak tylko krok do mej nienawiści
ciebie jest mało
nienawiści wiele
tyÅ› jest mi wrogiem
ona przyjacielem.

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 06.06.2009r.

MGryglicki 06 06 2009 (17:33:54)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Całkiem ładnie. Dobrze dobrane rymy, czyta się nieco ciurkiem, ale to nie zabija pewnej harmonii pracy. Całkiem dobre słownictwo, zupełnie adekwatne do tematu. Bardzo dobry wolny wiersz, a o takie ciężko. Zachęcam do dalszej pracy.