Miłość

Mnie przede wszystkim ujmuje końcówka, która wyraźna jest chyba przede wszystkim dlatego, że dwie pozostałe strofoidy są blade i po prostu słabe. Wiem, że trudno zamknąć się na metafory, które już kiedyś czytało się, trudno odnaleźć coś nowego znaleźć w sobie, gdy znane słowa najbardziej pasują do danego obrazu. A jednak trzeba, można inspirować się czyimś wierszem, ale poezja to sztuka, w której umiejętnością jest odkrywanie czegoś pięknego, autentycznego, ciekawego, a także swojego wnętrza.

Użytkownik ocenił pracę na 4
Prosta praca o miłości, która trwa bez ustanku, pokonuje każde przeszkody, nawet niechęć i obojętność. I mimo, że jest to dosyć schematyczne podejście do tematu, to nie razi mnie to w ani jednym miejscu - utrwalone w literaturze schematy potęgują tylko wrażenie codzienności i obecności problemów miłosnych w życiu każdego człowieka. Język prosty, metafory choć nie górnolotne, to i tak przyjemne i odpowiednie do stylu autora.