Między mną a nocą

łóżko na którym zmarł już ktoś
ciemność i gorzka woń choroby
blask księżyca
rozwidnia mojÄ… twarz
drażni...

nie chcÄ™ byÅ› mnie
oglądał
jestem taki
nieumalowany

rankiem nałożę uśmiech
radością pomaluję lica
oczy maznÄ™ cieniem zielonym
niech nadzieja z nich bije

dopiero zmrok zmaże
moje wyfiokowane oblicze
a księżyc - towarzysz
tylko on
będzie oglądał twarz
pół człowieka...

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 18.07.2009r.

seska 20 07 2009 (11:01:02)

Użytkownik ocenił pracę na 4
I zapomniałam o ocenie ;)

Dawied 18 07 2009 (12:29:50)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Największa wada to chwilami banalność środków stylistycznych. Sam temat niczym nie zaskakuje, a kompozycja nie zachwyca. Jest kilka fajnych momentów, ale nie układają się one w jedną spójną, konsekwentną całość.

seska 18 07 2009 (10:34:36)

Hmmm... ciekawy wiersz, zaryzykuję stwierdzenie, że nawet całkim dobry, ale jednak czegoś mi tu brakuje. Trzecia zwrotka jest beznadziejna, stereotypowa i powtarzalna, zakończenie terz nie dokońca dobre. Nie rozumiem czemu całość jest pogrubiona? Proszę o info czy mogę to zmienić na normalny zapis. Cztery, ale z minusem.