*
cichy czas świąt
kruche serca - lód
nie kwitnie kwiatem
*
nowy rok
napoczyna się
deszczem starego
*
dźwięk marzeń błąka się
przez wilgotne uliczki
aromat kawy łaskocze
*
Ocena: 5
Liczba komentarzy: 5
Data dodania: 30.12.2011r.
Miniaturki to są - ale nie haiku
co do wartości miniaturek - nie bardzo wiem komu mam odpowiedzieć
zamieszczane przez Ciebie tutaj prace, znalazłam na różnych portalach i stronkach pod bardzo wieloma nickami lub nazwiskami
np. Kasia, Wika Cramer, rossali93, czy Maria Amiśkiewicz (która sama przyznaje się do tego iż cytuje innych wiersze, nie pytając ich o zdanie)
więc kim jesteś
Oh, eureka, eureka - czytaj dokładnie i przemyśl nim coś przelejesz na papier! Ale to tylko taka mała insynuacja na marginesie - bo sam tytuł w.w. serii wskazuje, że zawiera ona zarówno miniaturki jak i senryu, tanka czy haiku! :) W sklepie zwanym życie wybór jest nieograniczony - więc należy zwracać bacznie uwagę, na to co i gdzie się wybiera!!!
"elafel" - widzę, że nieumiejętność adekwatnej reakcji, przyjmowania i ustosunkowania się do wyrażonej przeze mnie krytyki - mimo Twej rzekomej "dojrzałości" - skłania Ciebie do wyciągania pochopnych wniosków i jakichś dziwnego rodzaju roszad! Jeśli nie uważasz ten czas za bezpowrotnie stracony - to proszę baw się nadal śmiało - mnie w tego rodzaju dywagacje nie wciągniesz - no way! Dywersje i dygresje chętnie pozostawię osobom o Twoim usposobieniu, aczkolwiek "elokwencja" Twojej mentalności nie obliguje mnie do prowadzenia z Tobą merytorycznych konwersacji - abstrahując nie ma tu nad czym polemizować.
Na zakończenie na pozór mała efemeryczna percepcja:
Kim jestem? Kto z nas nie chciałaby tego jednoznacznie wiedzieć!
Astralko,
dzięki za ciekawą i żywą interpretację moich miniaturek.:D
Postaram się przyswoić trochę I miniaturkę w ten sposób:
okres świąt i ostatnie dni roku to czas refleksji. W replice minionego, serca są szczególnie wrażliwe, pełne uczuć i przez to kruche jak lód; u osób, które osamotniałe i zamknięte w swoim kokonie żyją gdzieś na marginesie - często zimne jak lód! W chłodzie kwiaty nie kwitną i nie snują pięknych zapachów!
miłego wieczoru (i naturalnie 2012 jeszcze!:))
Bardzo Ci dziękuję.
I wzajemnie - bogatego w to, co nas uskrzydla - 2012' :)
Użytkownik ocenił pracę na 5
Quovadis,
przyznam szczerze, że mam małe problemy ze zinterpretowaniem haiku I, ale zarazem w jego niezrozumiałości, niejednoznaczności, jest wers, który mnie zachwycił: "kruche serca - lód". Piękny jest - i nie ma tu co więcej pisać :)
II haiku wzbudza we mnie jakiś nieokreślony rodzaj smutku, poruszenia. To niby banalne, o czym mówi, ale ślicznie zapisane od strony metaforycznej.
I w końcu haiku III, które tworzy piękny związek z II. I przez II porusza jeszcze mocniej. A może to II przez III działa na mnie silniej(?) Podoba mi się też rozwiązanie: miłe zaskoczenie czytelnika aromatem kawy.
Pozdrawiam serdecznie,
Astralka
Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.
Statystyki: Wiersze: 7862 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1645 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46598 | Użytkownicy: 3568
Online(36): 35 gości i 1 zarejestrowanych:
exother
Dekalog | Historia | Redakcja | Regulamin rekrutacji
Nasze społeczności: Nasza-klasa | Facebook |
Nasze serwisy: Portal | Forum | Mapa |
Kanały RSS: Prace | Nowości | Wydarzenia
Współpraca: Portal literacki | Copyright © 2008 - 2010, portal literacki wpmt.pl