Medytacje sylab czyli moje liryczne "haiku-miniaturki" cz. XXIII

Użytkownik ocenił pracę na 6
No i proszę, co my tu mamy. Kolejne miniaturki Twojego autorstwa, jak informujesz w tytule 23. część. Dużo, bardzo dużo, a już na pewno wystarczająco, aby się czytelnikowi znudzić, stracić świeżość i lekkość w przekazywaniu emocji, czy też umiejętność pobudzania do refleksji. No, ale Ciebie to najwyraźniej nie dotyczy. Nie ważne którą z kolei miniaturkę, która wyszła spod Twojego pióra się czyta, one potrafią wciąż zaskakiwać i wciąż sprawiać, że czytelnik będzie się zachwycał ich niepowtarzalnością i urokiem. Odnośnie Twoich miniaturek już wszystko zostało powiedziane i trudno będzie mi coś nowego dostrzec, mogę tylko napisać za co ja wielbię te Twoje medytacje sylab( już tytuł wprowadza mnie w refleksyjny trans). Twoje utwory posiadają dusze, nie są zwykłym słowem skierowanym do czytelnika, ale żywą emocją, Twoje miniaturki się po prostu czuje, nie trzeba wgłębiać się w interpretację, bo i bez niej oddziałują fantastycznie na uczucia czytelnika. Czytając je mam przed oczyma wiele różnorodnych wspomnień, pobudzają one do refleksji nad własnym życiem, a chyba to jest rolą poezji. W tych jako główny motyw obrałeś naturę, zresztą Twoja łatwość w tworzeniu metafor, które zaskakują wyważeniem i wysublimowaniem jest niesamowita. Jeśli chodzi o te miniaturki, to najbardziej przypadła mi do gustu trzecia. Mówiłeś mi, że masz tych medytacji sylab o wiele więcej, tak więc z niecierpliwością czekam na następne.