Medytacje sylab czyli moje liryczne "haiku-miniaturki" cz. XX

Użytkownik ocenił pracę na 6
Witaj.

Twoje miniaturki są bardzo ciekawe, choćby ze względu na to, iż można je traktować nie tylko jako całość, ale też każdy fragment za osobny wiersz. Przyznam, że na początku nawet nie wiedziałam, czym jest owe ,,haiku" jednak zainspirowana Twoimi utworami poszukałam informacji, które odpowiedziały na moje pytania.

Tworzysz cudowne, wyjatkowe metafory, które można interpretować na wiele różnych sposobów, niezależnie od sytuacji. pierwszy kawałek widze jako rozpoczęcie dnia, czegoś nowego.
Druga strofa niezwykle połechtała moją duszę (patrz nick :)), jakby podmiot robił podsumowanie poprzedniej nocy. Nastepnie widzę głośny targ w środku miasta, przekupki i tak dalej. Zatrzymuję się przy ulicznym malarzu, który próbuję odzwierciedlić prawdziwe ,,ja" podmiotu lirycznego. Jest on zawiedziony, ze został namalowany aż tak prawdziwie i bolesnie.
Miałam wrażenie, jakby cały utwór był przesiąknięty swoistą tesknątą i złością, że mimo strat wszystko jest takie samo, jak dawniej. Słońce dalej świeci, przekupki dalej sie drą mimo nieprzespanej nocy podmiotu, tylko skromny artysta dostrzega zmianę, odzwierciedla uczucia owego człowieka.

Twoja twórczość jest bardzo lekka, jakby ,,przewiewna" i mocno działa na moje zmysły, za co Ci serdecznie dziękuję. Nie mam żadnych uwag do formy, wręcz przeciwnie, przyciągnęła ona moją uwagę. Wiersz jest fenomenalny i jedyny w swoim rodzaju.

Pozdrawiam ciepło,
Alabastrowa Marzycielka :)