Maniakalna

Użytkownik ocenił pracę na 4
No tak i o ocenie zapomniałam :)

Wiersz jest dobry, na prawdę doby. Ciekawe słowa, bo to nie jest taki zwykły prosty język. Można nazwać go nawet... nieco skomplikowany. Po za tym bawisz się słowami, a to nadaje fajny charakter pracy. Podobają mi się odczucia podmiotu lirycznego. Jak to nazwał Faun- taka nijakość. Koniec mocny i stanowczy. Nie podoba mi się jednak 2 zwrotka. Nie wiem dlaczego ale czuję... taką przymusowość z Twojej strony. Reszta okej i dam 4. :)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Patrząc na treść to zasługujesz na pochwałę za sposób wykorzystania motywu snu i taką próbę jego urealnienia i przeniesienia na całość przekazywanej treści(ubranie jej w płaszcz iluzji). Wpadło mi w ucho powtórzenie(poduszka) i brakuje takiego wyjścia ponad statyczność w formie. Całość jest ciekawą koncepcją, takim zawieszeniem się w śnie, ale tym rzeczywistym. Podmiot liryczny odczuwa nijakość, bezuczuczowość świata go otaczającego, jest zahipnotyzowany przez szpony otoczenia. To sprawia, że podróżuje rzeczywistym snem i dotyka głuchych ścian które swym chłodem wbijają go w letarg coraz mocniej. Ciekawie, aczkolwiek więcej ruchu w przekazywanej treści, więcej energiczności przydałoby się. Zaczęło się trochę ospale, zbyt powszechnie, taką oczywistością, później ratowałaś skórę. 4