Mała ojczyzna

Jemioła wczepiona w konary życia
Zwisające nad taflą uśpionej czujności
W tle świątynia monumentalna
Dom Pana Niebieskiego

Na ratuszu ,,Big Mietek” wybija godziny
W dżungli parkowej plusk fontanny szkarłatnej
Rozwrzeszczana dziatwa
Budzi uśpione w korze wiekowego dębu korniki

Za moim domem ogromne maszyny
Przeszywają powietrze swym rykiem
Wydobywając czarny diament kleczewskiej ziemi

Wszystkie te czynniki splatają się w jedność
Utwierdzając mnie w przeznaczeniu
Że właśnie tu jest moje miejsce.

Ocena: 5.5
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 10.04.2009r.

Astralka 14 04 2009 (15:47:42)

Użytkownik ocenił pracę na 5
To jest naprawdę dobry wiersz, ale nie porywa mnie aż tak, żeby wystawić mu sześć. Brakuje mi w nim jakiejś nutki, jakiegoś rzucającego całokształtu.

michalslow 11 04 2009 (09:32:28)

Jeszcze brawo, za takie sprytne poradzenie sobie z cytatem, bo na stronie to coś szwankuje zawsze.

michalslow 11 04 2009 (09:31:17)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Wiesz co- WIELKI plus, za patrzenie na własną rzeczywistość. Dobrze, że nie wzywasz narodu do wali, nie wiadomo z kim, tylko stajesz w pewnym miejscu i obserwujesz. Pięknie to spuentowałaś. Na prawdę, mogę powiedzieć, że nie mam się do czego przyczepić. Bardzo mi się podoba- wystawiam 6. Więcej takich tekstów na portalu... ;)