Łyżka dziegciu

Użytkownik ocenił pracę na 4
Zacznę od tytułu - czuję tutaj powiązanie z książką "Język Trolli", M. Musierowicz, dokładniej mylenie idiomów polskich przez pana Oracabessę. Ciekawy pomysł, zaskoczyłaś mnie. Ogólnie utwór bardzo mi się podoba, najbardziej metafora: "Miłość trzeba jeść łyżkami / zachłannie, łapczywie." Rymy nie są banalne, podobają mi się. Aczkolwiek druga zwrotka mnie nie zachwyciła. OK, wiem, że chciałaś zaburzyć rytm, ale nie wyszło to dobrze. Przez ten zabieg całość wydaje mi się niespójna. Jednak cały utwór jak dla mnie na 4. Pozdrawiam :)

Środkowa strofa określa moje negatywne emocje wobec strojnisia motyla(pawie oczko) i jego towarzyszki-żółtego szalika(małpi gaj). Ma być przeciwstawna pierwszej strofie.Został mi do wypicia puchar goryczy czyli przysłowiowa łyżka dziegciu .

Druga strofa bardzo mi się podobała. Reszta, no cóż troszkę przegadana, troszkę zbyt oczywista i prosta. Kilka fajnie zbudowanych środków poetyckich. Do szczęścia chyba brakło tylko tego czegoś niezwykłego i wyjątkowego, magii?

Użytkownik ocenił pracę na 3
Czy pozytywne, to bym się kłócił, jeśli dobrze rozumiem Twoją metaforę, bo dziegieć jest bardzo gorzką przyprawą, która zniszczy smak nawet beczki miodu. Pierwsza i ostatnia strofa ukazują sposób dawkowania miłości, w przekazie są proste i niezbyt zachwycające. Środkowa strofa opisuje pewne zdarzenie i wyraża zachwyt owym osobnikiem, w sposób o wiele lepszy niż poprzednia strofa. A tytuł usunę z pola tekstowego, bo jest tam zbędny. Cóż daję 3 i liczę na więcej.