Lolita

Rozważnie podążam ulicą
rozważnie - tylko w duszy
tak naprawdÄ™
potykam siÄ™ o kamienie
nie patrzÄ…c na drogÄ™

przed oczami mam co innego
moje myśli
wypowiadane przez ciebie

udowadniasz że jesteś taki sam
zaczynam wychodzić na kretynkę
bez gustu i zdania
znowu

po drugiej stronie chodnika
chmara młodzieży
oni siÄ™ szturchajÄ…
patrzą na mnie naiwnym pożądaniem
jak na wabik

któraś z nich
szepnęła do reszty
czarownica
myśląc, że jestem jak wszyscy
głuchym człowiekiem

oczarować a zaczarować
subtelna różnica

kilkaset metrów dalej
ładuję się pod koła
kierowca trÄ…bi ironicznie
a ja głucho niosę ciało
z gracją ślepej baletnicy

czemu wciąż mylimy pojęcia
nimfetka a nimfomanka
ta pierwsza jest tak niezwykła
uwodzicielsko nieświadome dziecię
demoniczne dzieciÄ™

więc skąd to skojarzenie
z 17- letniÄ… zboczonÄ…


ona była tak nieświadoma
jak na dwunastolatkÄ™
już jej wolę do siebie
nie porównywać

Lolita wcale nie była dziwką
nieprawdaż?

Ocena: 5.667
Liczba komentarzy: 5    
Data dodania: 14.05.2009r.

Jaskier13 11 10 2010 (19:09:36)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Jejku! Fantastyczny wiersz! Taki łatwy do zrozumienia, a jednocześnie bystry, pełny epitetów, porównań. Z tego co wiem, to przelałaś w ten tekst uczucia z własnego życia, nie? Prosty, ale i złożony, banalny, lecz głęboki. Kilka twoich przemyśleń w tym wierszu dostrzegam w moim własnym życiu, np "myśląc, że jestem jak wszyscy głuchym człowiekiem". Bardzo mi się spodobał ten wiersz... W prawdzie komentuję go półtora roku za późno, ale szóstka zasłużona!

Sofie 10 12 2009 (19:47:04)

Nie, bardziej Classical Lolita. A raczej- nasza lolita. Moja.

ciekły azot 10 12 2009 (19:30:16)

Użytkownik ocenił pracę na 6
GothicLoli?

Sofie 14 05 2009 (19:17:21)

Zapomniała dodać. Wiersz inspirowany powieścią Vladimira Nabokova 'Lolita'.

maszróm 14 05 2009 (19:10:02)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Podoba mi się. Bezpośredni, momentami też wulgarny i nachalny - człowiek się zaczyna nad nim zastanawiać. Fajnie opisujesz zdarzenia na ulicy, na drodze, podmiot liryczny robi tu za całkiem niewinnego obserwatora, aczkolwiek bacznie się wszystkiemu przygląda. Ponadto ocenia ludzi, może w pewien sposób szuka wn ich jakiejś stereotypowości, określenia dla ogółu... Momentami są takie 'przejścia' z jednego stylu do drugiego, może nie nazwę tego stylem, ale wiesz chyba co mam mniej więcej na myśli... Czuję się takie zmiany, jakby zmiany sposobu podejścia do sprawy, czy też pisania. Wiersz ogólnie pozytywnie przeze mnie odebrany.