Lek Miłości

Szedł przez pola,
Niczym skrawek umarłej ziemi.
By tylko spotkać ją-miłość swego życia.

Umarła Ziemia oddychała spalonymi duszami,
Spadł deszcz rozpaczy,
Zawiał wiatr zagłady,
Rozpłynął się pył nicości.

Nie cofnÄ…Å‚by siÄ™ przed niczym.
Ziemia jest zagubiona.
Tylko miłość jest nadzieją,
NadziejÄ… na lepsze czasy.

Zobaczył ją...
Ogniste płomienie rozpalały jego serce,
A jej mroziły lody północy.
Skryta pod płócienną chustą,
Patrzyła na niego.

Oparła malutką buźkę o budynek,
I delikatnie zamarzła na śmierć.
Pocałunek duszę jej przywołał.

Na wieki splecione niczym dłonie,
Przez noce i dnie trwały,
W zgodzie i niezgodzie,
Na jawie i we śnie...

Pod przysięgą istniały,
Ziemia ocalała,
Zrodzone z Å‚ez wiosenne kwiaty,
Obsypują całą Ziemię!!!

Ocena: 4.6
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 19.01.2009r.

Anonimka1826 19 01 2009 (23:25:22)

'Umarła Ziemia oddychała spalonymi duszami' - nie wiem dlaczego, ale bardzo podoba mi się ta metafora. A całość cóż, raczej średnia. Zgadzam się z poprzednikiem - 4.

Heko 19 01 2009 (20:28:24)

Hm, moim zdaniem wypadło średnio, szkoda że nie ma akurat nikogo od wierszy... Na moje oko tak 4