Legatolegia

Użytkownik ocenił pracę na 6
witaj Faunie :) czułam, że dłużej zatrzymam się nad twoim wierszem i nie pomyliłam się. już pierwszym wersem przykułeś mnie do krzesła i kazałeś czytać. w twoich słowach jest coś takiego, co nie pozwala mi zająć się czymś innym, dopóki nie skończę wiersza. to wielka umiejętność.

metafora picia z tętnic nieco zbiła mnie z tropu. ale z drugiej strony. to one doprowadzają tlen i substancje odżywcze do komórek. to dzięki nim żyjemy. z drugiej strony może to mieć nawiązanie do kanibalizmu. takiego dosłownego, ale też czysto psychicznego. wszyscy kochają wielokropki - ach te niedopowiedzenia. szczególnie, kiedy pojawiają się w zbyt dużym natężeniu i w sytuacjach, w których nie rozumiemy, dlaczego się pojawiły. jak sam podmiot zauważa "hałastra" - inaczej tego ująć się nie da. pisanie paznokciami po ścianach przypomina mi sceny więzienne. nie wiem dlaczego, ale to z jednej strony smutne, a z drugiej fascynujące. potrzeba pisania myśli jest tak wielka, że poświęca się nawet ból ciała, żeby tylko mieć możliwość dokumentacji. ścięgna liter - ścięgna pomagają w ruchu. poeta rusza poprzez litery - bardzo udana metafora. czas nie obija naszego odbicia. jest bezużyteczny, czasami nie potrafimy zauważyć zmian, jakie w nas nastąpiły, za bardzo się w nas wtopiły. jestem jednym słowem zachwycona. pozdrawiam i życzę inspiracji :)