Leciutko

Cii.
Nie powiem nikomu.
Zabierz mnie tylko do tego sczerniałego świata.
Chcę poznać smak wrodzonego pesymizmu.

Mów co chcesz.
Ja nie wierzÄ™.
To niemożliwe, żeby wszyscy byli tacy sami.
Kłamiesz najgorszym z kłamstw, wiesz o tym?

* * *

Upadła w żelaznych szponach szarawego świata.
Świtem zdechła niewinnie wśród miłych uśmiechów.
Jej oczy otwarte szeroko, aby zapamiętać.
W miękkiej bluzeczce wśród namacalnych chłodów.

Przyłożyli twarz jedwabnym woalem.
Ukołysali głośną macierzyńską przyśpiewką.
Zamknęli duszę w kratkowanym ciele.
Niech wzrasta pośmiertelnie, jak zamknięty chwast.

Widziałem pośród męskich nóg jej uśmiech wyrazisty.
Mnie też zapuszkowano w pudełku po konserwie.
Z tym, że moja dusza odleciała w niebo.
A tamtą koleżankę zamknięto w ludzkim piekle.

...jako ważnego gościa, aby było ciepło

Ocena: 4
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 06.07.2009r.

takalama 06 07 2009 (20:26:24)

Użytkownik ocenił pracę na 4
kurcze, zgadzam się całkowicie z Ilveran. Jest dobrze. Początek był rzeczywiście najlepszy. dalej zgrzytało mi, nie mogłam się skupić. kurcze, kobieto, nie wiem co ci dać.mi raczej takiego typu wiersze nie pasują. szkoda, ze trochę smutny klimat, szkoda. ale jednak wiersz podoba mi się. 4 z plusem :)

Ilveran 06 07 2009 (17:47:59)

Kurcze, naprawdę dobry wiersz. Początek mi się najbardziej podoba. Wprowadza w taki klimat... To "cii" mmm ;P Po tych gwiadkach zdarzyły się małe niejasności, trochę stylistycznie zawiodło jednak i tak jest nieźle. Trafiłaś z klimatem, mroczny jest z pewnością. Ach... nie wiem jak ująć mój zachwyt w słowa, choć moze z tematem się nie zgadzam :). Wystarczy chyba tyle... Podoba się ;]