*** (LecÄ™)

Widzę, że Astralka się zabrała za wiersz który upatrzyłem sobie ja :). Ocena jest jakże trafna, pozdrawiam Salem :)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Witaj!

Na samym początku chciałabym podkreślić jak bardzo podoba mi się delikatność, z jaką operujesz słowami, sposób, w jaki każdą strofą tworzysz piękne obrazy. Bardzo wymowne jest również ciągłe powtarzane "lecę". Gdy w wierszu wydaje się, że podmiot liryczny upadł zupełnie, naraz jakby wzbił się znowu - przez to jedno słowo - "lecę"! . I jeszcze głębiej: ostatecznie odsłania się pełna smutna prawda: w miejscu "lecę" pojawia się "wiszę". Podoba mi się, że nie ma u Ciebie przypadkowych metafor. + niebezpieczne jest używanie metafor bardzo często stosowanych - takich jak człowiek-marionetka. Otoczyłaś jednak te metafory nieszablonowymi zestawieniami słów. Co prawda nie odkryłaś tym nowych sensów tych metafor, ale wyszło zgrabnie. I plus - przez pryzmat dedykacji - nie każdy potrafi pisać o śmierci tak subtelnie.

Pozdrawiam serdecznie,
Blamé

Prośba do redaktora: czy mógłby ktoś wstawić jeden wers w pierwszej zwrotce, między 2 a 3 wersem, żeby brzmiała tak:
"lecÄ™
rozwijam skrzydła
spłoszona istnieniem
zrywam się z gałęzi"

Byłabym wdzięczna;)