warto go przeczytać
Takie dwie laleczki
z kruchej porcelany
zbierają szary pył
co na podniebny tron osiada.
Szklane gwiazdki tną noc
na świetlne kawałki
co wraz z świtem gasną,
półżyciem żyją niby ludzie.
Drogi rozerwane i haftowane
pocięte tępym nożem.
Czego tam szukałaś ?
i czego nie znalazłaś?
Mogłyśmy patrzeć
i widzieć nic
ale nie mogłyśmy
żyć i oddychać
tym samym powietrzem.
Ocena: 4
Liczba komentarzy: 1
Data dodania: 23.12.2010r.
Statystyki: Wiersze: 7862 | Artykuły: 264 | Recenzje: 234 | Proza: 1645 | Wywiady: 50 | Komentarze: 46598 | Użytkownicy: 3568
Online(28): 26 gości i 2 zarejestrowanych:
exother, Mii