Łąka

Z rana rosą okraszona,
otulona gęstą mgiełką,
budzi łąka się zielona
słońcem połechtana lekko.

Właśnie słońce to sprawiło
złotym blaskiem promieniejąc.
Łąkę ze snu przebudziło,
ciepłem dookoła dzieląc.

Świtem malarz się przechadzał,
znaleźć motyw chciał w plenerze.
Ujrzał łąkę - stelaż stawia,
wiesza na nim płótno świeże.

Wiatr już całkiem mgłę przegonił,
niesie świeży zapach łąki,
przed artystą cud odsłonił,
trzeba tu mistrzowskiej ręki,
by to cudo namalować
i nie tracąc ani chwili
pędzle farbą poczęstować,
już maluje to, co widzi.

Trawa chwastem przerzedzona
swą zielenią oczy pieści.
Kwieciem różnym ozdobiona
barw paletę w sobie mieści.

Kwiaty w słońce zapatrzone
wolno płatki rozchylają
i owady wciąż spragnione
na swój nektar zapraszają.

Trudno wszystkie je wyliczyć:
Pszczoły, trzmiele i motyle,
każde chce nektaru wypić,
każde czeka na tę chwilę.

Nieopodal przysiadł zając,
za nim lasek jest sosnowy.
Na artystę spoglądając
do ucieczki wciąż gotowy.

Pięknie wokół, kolorowo,
błękit nieba to podkreśla.
Białe chmurki tuż nad głową,
obraz pozostanie w sercach.

Łąka pachnie, łąka żyje,
łąka kwitnie i dojrzewa.
Wiele rzeczy jeszcze kryje,
namalować ich się nie da!

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 2    
Data dodania: 12.09.2010r.

Groszek 12 09 2010 (18:37:43)

Użytkownik ocenił pracę na 5
W piękny sposób opisujesz łąkę, wiersz jest lekki, nasycony wspaniałymi epitetami i metaforami, czytając go czuję się naprawdę wolna, jakby wiatr bawił się moimi włosami, bo umieściłeś tu to, czego naprawdę potrzeba, gdy się myśli o łonie natury.
Muszę powiedzieć, że czasem podchodzi się do wierszy rymowanych tutaj z uprzedzeniem. Ty dajesz niebanalne rymy, aż kipi świeżością, nie tylko w treści, ale także i w tej części technicznej. Miło było poczytać tak optymistyczny wierszy, gdy na dworze szaro i zimno, zaraziłeś mnie uśmiechem.
Jeszcze nawiązując do końcówki - wygląda to tak, jakbyś autentycznie starał się malować słowem. Masz rację - natury nie da się opisać tak, żeby ukazać całe jej piękno, ale Ty byłeś blisko :)
Podmiot liryczny to prawdziwy miłośnik przyrody, lubi ją obserwować, cieszyć się jej darami, opisywać ją innych, starając się zachęcić do jej docenienia.

szalonydziadek 15 09 2010 (17:45:03)

Dziękuję za miłe podsumowanie!!!...pozdrawiam!