Pseudonim: Efemeryczna
Imię: Zuzanna Eva
Skąd: Edinburgh
O sobie: "Ty jesteś nocą i tylko noc potrafi ciebie zrozumieć i zamknąć w swoich ramionach." http://perla-666.wix.com/efemeryczna
Napisanych prac:
- wiersze: 140
- proza: 5

Średnia ocen: 4.9
Użytkownik uzyskał: 530 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Senno - tabletkowa..." 09.07.2011
"Namiętność na tle Animal..." 16.07.2011
"*** (z pajęczej sieci..." 27.11.2011
"Pomarańcza" 25.12.2011
"***(śmierć o kolorze..." 10.01.2012

Inne prace tego autora:
"Teatr" 26.02.2012
"***(przedzierasz się przez..." 26.11.2012
"Wolność" 30.05.2012
"***(kubek z herbatą)" 23.05.2013
"Kawa" 07.06.2013


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

***(kubek z herbatą)

kubek z herbatą przysiadł na ramieniu tuli się łasi ciepły do policzka wciąż nie mogę dogonić tchu który uciekł gdzieś wybiegł na wrzosowe łąki uspokoić serduszka nie mam siły wygładzić tych skurczy i pauz nieznośnych tych pchnięć niewyżytych muśnięć i niezapominań



        Dedykacja: Damianowi;*

Płeć: kobieta
Ocena: 5.5
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 23.05.2013r.

1     

deimien Użytkownik wpmt 25 05 2013 (13:56:16)

Użytkownik ocenił pracę na 6


A ja to spostrzegam zupełnie inaczej niż moje przedkomentatorki. To trzecia i czwarta strofa są najmocniejszą częścią tego wiersza. Wyłuskanie ich z liryzmu, a na to miejsce nadanie im surowości i brudu, było mistrzowskim posunięciem. Do stóp padam! Ach, jak to pięknie kontrastuje z pierwszą, drugą i piątą strofą. Cisza przed burzą i po.

kubek z herbatą
przysiadł na ramieniu
tuli się łasi ciepły
do policzka

Jest ładnie, ciepło, wręcz podręcznikowo. Takie milusie wprowadzenie.

wciąż nie mogę dogonić tchu
który uciekł gdzieś
wybiegł na wrzosowe łąki

Wciąż lirycznie, lecz tu utwór rozpędza się. Ostrzy sobie pazurki.


uspokoić serduszka
nie mam siły
wygładzić
tych skurczy i pauz
nieznośnych

tych pchnięć
niewyżytych

Genialne! Tu nie ma liryzmu, ale jest bezpardonowość, prostota i masę doznań, odczuć, cała euforia. Takich nagich, naturalnych. Bez niepotrzebnych metafor i słodzeń. Powiem brzydko – opis dobrego pierdolenia bez zbędnego pierdolenia. Ten właśnie fragment jest jego najmocniejszą stroną. Choć co prawda, bez jego lirycznych sióstr stracił by na wadze.

Muśnięć
i niezapominań

Dwa ostatnie wersy są spokojnym zamknięciem, takim jakim być powinny – skromne i niedostrzegalne prawie.

Ode mnie 6. Świetny wiersz.


villemo Redaktor 24 05 2013 (20:14:08)

Witaj.

Utwór zaczyna się bardzo ciekawie, metaforyczny, ciepły obraz z pierwszej strofy zachęca do dalszego czytania. Druga strofa również całkiem niezła, choć nieco wtórna z uciekającym oddechem i wrzosowiskami. Dalej jednak pojawia się nie mogę uspokoić serduszka i cały nastrój dostaje obuchem w łeb- wybacz kolokwializm. Jestem pewna, że istnieje jakieś racjonalne wytłumaczenie dla faktu, że postanowiłaś w tym momencie odebrać utworowi całą subtelność i liryzm, ale i tak ten fragment wygląda zupełnie nie na miejscu. Potem mamy pchnięcia niewyżyte, które pachną nawet nie tyle erotyzmem, co pornografią i ta ich dwuznaczność dla mnie jest niesmaczna- ale jak kto lubi. Wychodzisz jednak z tego dosyć zgrabnie, końcówka znów tchnie spokojem i niemal łagodzi mój wcześniejszy niesmak. Niemal. Podsumowując, zaczynasz naprawdę świetnie, by potem diametralnie obniżyć poziom, a na końcu z powrotem go podnieść. Ta chwiejność nie wygląda zbyt dobrze, moim zdaniem. Zostawiam bez oceny, bo waham się między 3, a 4 i sama nie do końca wiem, co zostawić. Pracę akceptuję.
Pozdrawiam

Delien Użytkownik wpmt 24 05 2013 (19:51:03)

Użytkownik ocenił pracę na 5

Witaj, wiersz lekki, przypadł mi do gustu.
Regularna forma na plus, lubię przejrzyste wiersze, gdzie z łatwością mknie się między wersami.

Praca nacechowana pozytywnie, każdy wers może stanowić puentę, ponieważ są ciekawie skonstruowane.
kubek z herbatą
przysiadł na ramieniu

wciąż nie mogę dogonić tchu
który uciekł gdzieś
świetne przenośnie oraz personifikowanie przedmiotów, zjawisk. Doskonałe i na plus.

uspokoić serduszka
na minus głupawe zdrobnienie, nie uważam, żeby było dobre.

Całość , na plus


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68306 | Użytkownicy: 12452
Online(48): 48 gości i 0 zarejestrowanych: