Krzywoprzysięstwo wobec słów

kwestia panowania przeklętej współczesności,w której każdy pozwala sobie na błędy, a źle rozumiana współczesność jest przykładowym alibi. W sumie to norma ;) też zaczynam głupieć, ale wyobraź sobie jakie mogą być tego konsekwencje, skoro sam spotkałem się z kiedyś komentarzem, że niepotrzebnie poprawiam znaki interpunkcyjne, skoro każdy może je wstawiać, gdzie mu się to podoba ;D i tu się pojawia pytanie, na co komu jakieś prawo, jeżeli podstawową (dzisiaj) jego zasadą jest to, że należy go łamać ;p

Wiesz z różnymi ludźmi już się o to kłóciłem czy duża litera np. w "Dwojga" może być błedem, albo ktoś mi pisał jakiś wyraz z dużej choc nie był stosowany jako nazwa własna nie wspominając o dużych literach na początkach wersów i oskarżył mnie o nieznajomość poezji lingwistycznej... Powiem Ci że można zgłupieć...

poprawiam początek wypowiedzi..."skoro jest to wiersz wolny, w którym nie ma miejsca na znaki". Sorki, źle się wyraziłem, przez co mogłem zostać źle zrozumiany.

Użytkownik ocenił pracę na 5
myślę, że niepotrzebnie zaczynałeś każdą strofę z dużej litery, skoro jest to wiersz wolny, nie ma tutaj miejsca na znaki. Fakt, każda to praktycznie nowa myśl budująca wiersz, ale to raczej kiepskie wytłumaczenie, skoro zawsze nowa strofa w pewnym sensie tą nową myślą jest. Co do treści, to przyznam, że pierwszy raz od nie pamiętam jak dawna, spotykam się z wierszem miłosnym napisanym z takim rozmachem, polotem, ambicją. Praktycznie każda następna strofa coraz bardziej wbija gwóźdź w wnętrze czytelnika swym niesamowitym brzmieniem. Słowami można się rozkoszować. "Miłość miłości hieną" to tak samo "człowiek człowiekowi wilkiem" i ten wers można rozumieć w sposób analogiczny i to pierwszy krok do całkowitego odszyfrowania myśli autora. Odniosłem takie wrażenie, jakby każda strofa poprzez swoja treść jest synonimiczna w stosunku do pozostałych. Z wyjątkiem może tej pierwszej, gdzie pokazujesz nam dwie drogi. Mimo, że płynność w tej strofie zostaje lekko zaburzona, to jednak pozwala na wtopienie się, co dziwi, bo zwykle jest inaczej. Dosyć intrygujący wiersz, na pewno zaskoczył. Z plusem...