Koszmarny sen

Od dziś boję się zasnąć-
z nadzieją, że obudzę się gdy latarnie już zgasną.
Wstanę, znów ta sama rutyna:
taki sam spektakl gdzie nie działa kurtyna.
Tylko aktorzy Ci sami-
znudzeni swoimi codziennymi rolami.
Od rana szukam opanowania,
ustalam plany często nie do zrealizowania.
Tak jak inni szukam poklasku,
lecz nie jakiś tam aktor; lecz pełen blasku.
Kilka dialogów i zmiana sceny:
moja cierpliwość godna oceny.
Czekanie na tę godzinę miłości,
rozmów, wzruszeń i namiętności.
Przychodzi wieczór, długie rozstanie,
teraz główną rolę gra zaufanie.
Wezmę tabletki- smak koszmarów nocnych,
zażyję nawet po powikłaniach mocnych.

Ale nie pójdę spać...

Bo od wczoraj boję się zasnąć-
z nadzieją, że obudzę się gdy latarnie już zgasną...

Ocena: 3
Liczba komentarzy: 1    
Data dodania: 03.12.2010r.

DonVendetta 07 12 2010 (12:58:14)

Użytkownik ocenił pracę na 3
Hmm... dawno się nie spotkałem z dobrym wierszem rymowanym, który by nie był pisanie przez nowicjusza. Moim zdaniem TWój największy błąd to użycie interpunkcji, gdyż to trochę ogranicza w tak rytmicznym wierszu, ale z drugiej strony nadaje składu i ładu, także ciężka sprawa. "lecz nie jakiś tam aktor; lecz pełen blasku" dwa razy lecz pod rząd to też nie jest zbyt ciekawa koncepcja."Kilka dialogów i zmiana sceny:
moja cierpliwość godna oceny." mam wrażenie, że na siłę już umieściłeś ten wers o Twojej cierpliwości, gdyż zabrakło innych rymów. Końcówka wyszła bardzo ciekawie, choć trochę przewidywalnie. Wiersz ginie w tłumie, ale wiem że jesteś na dobrej drodze. Moim zdaniem mocne 3.
Pozdrawiam
DV