Koniec

SÅ‚yszÄ™ jak
głuche kroki
odbijajÄ… siÄ™ nikle
od ciemności
parszywej ciemności

Nadchodzi!
PrzemknÄ…Å‚ wyraz
Przez usta
Jak skaza na szybie
pozostawiajÄ…c pustkÄ™

Smak goryczy
Ciśnie się na usta
Jak gdyby już
nigdy miał nie powrócić
lub miał zostać na zawsze


Słyszę już ją całkiem wyraźnie
Kwintesencja życia
Wcale nie pachnie
Oddycha głęboko
I szepce


Nie rozumiem!
Dlaczego?!
Przecież miałem zrozumieć
moje ostatnie słowa
wybawicielki...

Ocena: 5
Liczba komentarzy: 4    
Data dodania: 19.02.2009r.

ktoÅ› daleki... 24 02 2009 (11:04:01)

Użytkownik ocenił pracę na 5
i następny twój wiersz, który czytam bardzo mi się podoba... Czyta się za ciekawieniem... i dlatego 5

Maikeru 19 02 2009 (23:08:13)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Moim skromnym zdaniem wiersz udany. Niebanalny i interesujący. Rzeczywiście wybiłem się z rytmu , ale ogólnie dobra robota więc 5 z małym minusikiem.

KN19 19 02 2009 (23:04:47)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Zgadzam się z Dawiedem wiersz jest naprawdę dobry, zasługuje na 5

Dawied 19 02 2009 (22:46:32)

Użytkownik ocenił pracę na 5
Bardzo dobrze znów. Wiersz interesujący i niebanalny, tajemniczy i ciekawy. Chwilami bym się przyczepił do tego, że są miejsca, gdzie z powodu szyku zdania wybijałem się z czytania. Po prostu odstawał od reszty. Bardzo fajna puenta, tym bardziej w kontekście dedykacji.