Komik bez ironii

Myśli czarne poranek zasłonił
przyszedł szary komik bez ironii
rzucił wiatrem, już aplauz od liści
rzucił żartem, ludzie dawno wyszli

Cisza, wnet los zachichotał

Życie jest szare - szepczą tu cienie
podmiot desygnował orzeczenie
ubrał w trykot reprezentanta
ludzie nie przyszli, kurtyna spadła

Białe jest czarne, czarne jest białe
PR-owców angaż tym trafnym strzałem
ich ręka ślady tuszuje sprytnie
publiczność dziś zgromadzona licznie

Oklaski, zawód na twarzach

Krążąc gdzieś daleko od spełnienia
ostatnio w opozycji sumienia
lot kariery, siła grawitacji
pusty bak samorealizacji

Rozwijał paletę barw, swój artyzm
rozwinął już całą nic Ariadny
kompas zmysłów wskazał zagrożenie
Minotaur zwÄ…tpienia, nie odmieniec

Cierpliwość siedziała jak na igłach
z progów duszy wyszła enigma
premiera i zwieńczenie projektu
wzrok w hipnozę zaprzęgło spektrum

Aplauz fanów, nikt nie milczał

Ocena: 4.667
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 18.03.2009r.

kratka 19 03 2009 (15:34:51)

Użytkownik ocenił pracę na 5
EEE... podoba mi się. Zwłaszcza początek.

KarolA_K 19 03 2009 (15:02:16)

Użytkownik ocenił pracę na 5
fajny ;p dam 5

Imbir 19 03 2009 (14:56:41)

Użytkownik ocenił pracę na 4
Całkiem ciekawa konstrukcja, dobrze dobrane rymy. Słowem - praca dopracowana i przemyślana. Treść jakby nie zaskakuje, od samego tytułu można domyślać się przebiegu historii, aczkolwiek fajnie rozwijasz wątek i starasz się urozmaicić język i styl. 4