Pseudonim: jazzu
Imię: Dawid
Skąd: Poznań
O sobie: Nie ufaj mi, nie znam(y) się.
Napisanych prac:
- wiersze: 340
- proza: 11
- publicystyka: 17

Średnia ocen: 4.7
Użytkownik uzyskał: 1182 komentarzy

Najlepiej oceniane prace:
"Podróż z Hermesem" 23.04.2009
"Nie sypiaj z byle kim" 28.04.2009
"Z życiem trzeba się..." 09.05.2009
"Boskie dzieciństwo" 21.05.2009
"Curriculum Vitae" 05.06.2009

Inne prace tego autora:
"Tempus fugit" 21.04.2011
"Aut Caesar aut nihil" 22.08.2010
"Sensacyjność pasożytnictwa" 23.11.2009
"W nim i dla niego" 19.04.2009
"Czarno-białe chwile" 27.09.2010


Najnowsze wiersze (wszystkie):
"Formalina" - Jodla
"O pięknie" - alexgregor
"(S)trup" - Dagmara Delijewska
"Opaska na oczy" - A.J Lunaitte
"Obecność" - A.J Lunaitte
"Teoria poezji" - czerwiec
"Cichym śledziłam Go lotem..." - Bramini
"Głosy" - WildBeast
"Wewnętrzność" - szon
"Twarze" - klasyk

Kochanie czy warto było oglądać? cz.3 Gwoździe milowe

Choć dzielą je lata świetlne, to nic ich nie podzieli, są takie białe, takie zwyczajne, a zachwycają. My też byśmy byli w stanie rozświetlić niebo, prowadzić reakcje łańcuchowo – obrączkowe. Tylko, że wszechpustka postanowiła zabawić się ludźmi, spowodować implozję i zniszczyć najmniejszy cień. Wykreowała gwóźdź milowy wpasowujący się – między przyrost wiosenny a letni naszego krzyża. Postanowienia nie mają prawa się zmienić, z definicji są już postanowione, tak więc kochana – kończę tą monofonie – zwaną przez ciebie rozmową, I zamykam dębowe wieka moich oczu, nakrywam się ziemistą pierzyną i jako miłość, zasypiam snem wiecznym – nieprzespanym.



Płeć: mężczyzna
Ocena: 6
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 12.01.2010r.

1     

jazzu Użytkownik WPMT 14 01 2010 (00:27:45)

Przypomnę tylko, że pierwsze wersy pierwszej strofy nawiązują do poprzednich wierszy, a dokładniej do ostatnich wersów ostatniej strofy:) dziękuję za ładne i miłe komentarze:)

Faun Użytkownik wpmt 13 01 2010 (23:19:38)

Użytkownik ocenił pracę na 6

Nie chciało Ci się zaznaczać tych rubryk z tematem, klimatem. Wprawdzie Filozofię, tu jeszcze można odnaleźć, ale mrok to jest w tym wierszu najbardziej abstrakcyjny. Co do treści, to wyszło o lata świetlne lepiej od poprzedniej części. Jest bajkowa i w zasadzie każdy komentarz wyznaczający pozytywną cechę mógłby tutaj pasować. Każdy wers ujmuje w ten sam sposób, jest takim gwoździem do wnętrza czytelnika. Jeden z wielu wierszy na portalu, przy którym jakikolwiek komentarz jest blamażem

Imbir Użytkownik 13 01 2010 (23:01:51)

Użytkownik ocenił pracę na 6

Totalna abstrakcja, ale przy tym tak wciągająca, że czytałam to z zapartym tchem. Niby początek taki niepozorny, a tu proszę - z wersu na wers coraz głębiej, i głębiej... Masz fajny styl pisania, wyrobiłeś już sobie charakterystyczne zwroty, to się po prostu czuje przy częstym czytaniu Twojej poezji. "Wykreowała gwóźdź milowy wpasowujący się" - bardzo mi się ten wers podoba, jest znamienny. Nie no, klasyka, jak dla mnie. 6.


Musisz się zalogować aby móc pisać komentarze.

Znak Fabryka Słów Media Rodzina Iskry Purpose Akcent Jaguar W.A.B. Telbit Radwan Piąty Peron WSQN Replika E-tekst Piórem Feniksa Edupedia Audiobook Złote myśli

Statystyki: Wiersze: 9701 | Proza: 2330 | Publicystyka: 721 | Komentarze: 68314 | Użytkownicy: 12452
Online(37): 37 gości i 0 zarejestrowanych: