Kochanie czy warto było oglądać? cz.3 Gwoździe milowe

Choć dzielą je lata świetlne, to nic ich nie podzieli,
są takie białe, takie zwyczajne, a zachwycają.
My też byśmy byli w stanie rozświetlić niebo,
prowadzić reakcje łańcuchowo – obrączkowe.

Tylko, że wszechpustka postanowiła zabawić się ludźmi,
spowodować implozję i zniszczyć najmniejszy cień.
Wykreowała gwóźdź milowy wpasowujący się –
między przyrost wiosenny a letni naszego krzyża.

Postanowienia nie mają prawa się zmienić,
z definicji są już postanowione, tak więc kochana –
kończę tą monofonie – zwaną przez ciebie rozmową,

I zamykam dębowe wieka moich oczu,
nakrywam się ziemistą pierzyną i jako miłość,
zasypiam snem wiecznym – nieprzespanym.

Ocena: 6
Liczba komentarzy: 3    
Data dodania: 12.01.2010r.

jazzu 14 01 2010 (00:27:45)

Przypomnę tylko, że pierwsze wersy pierwszej strofy nawiązują do poprzednich wierszy, a dokładniej do ostatnich wersów ostatniej strofy:) dziękuję za ładne i miłe komentarze:)

Faun 13 01 2010 (23:19:38)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Nie chciało Ci się zaznaczać tych rubryk z tematem, klimatem. Wprawdzie Filozofię, tu jeszcze można odnaleźć, ale mrok to jest w tym wierszu najbardziej abstrakcyjny. Co do treści, to wyszło o lata świetlne lepiej od poprzedniej części. Jest bajkowa i w zasadzie każdy komentarz wyznaczający pozytywną cechę mógłby tutaj pasować. Każdy wers ujmuje w ten sam sposób, jest takim gwoździem do wnętrza czytelnika. Jeden z wielu wierszy na portalu, przy którym jakikolwiek komentarz jest blamażem

Imbir 13 01 2010 (23:01:51)

Użytkownik ocenił pracę na 6
Totalna abstrakcja, ale przy tym tak wciągająca, że czytałam to z zapartym tchem. Niby początek taki niepozorny, a tu proszę - z wersu na wers coraz głębiej, i głębiej... Masz fajny styl pisania, wyrobiłeś już sobie charakterystyczne zwroty, to się po prostu czuje przy częstym czytaniu Twojej poezji. "Wykreowała gwóźdź milowy wpasowujący się" - bardzo mi się ten wers podoba, jest znamienny. Nie no, klasyka, jak dla mnie. 6.