Kłęby chmur

Nie wiem, nie wiem, naprawdę nie wiem co powiedzieć. Napisać. Myśleć. Cholera no! Zaczarowałeś mnie tym utworem. I nie chodzi mi o to, że z dedykacją (za co wielkie ;*), ale za samą treść. Jak sam powiedziałeś, skleiłeś kilka słów, ale jakże umiejętnie. Ty nie piszesz żadnych banałów, nie czuć od nich tandetą. Wręcz przeciwnie. Jeśli chodzi o formę to muszę zgodzić się z Voolf, że z podziałem na strofy znacznie lepiej by to wyglądało. No ale, Ty jesteś panem swego wiersza. Styl? Cóż mogę powiedzieć? Świetnie operujesz środkami stylistycznymi, a co więcej wiesz jak je dobrze skomponować, aby razem stworzyły idealną całość. Czytałam wiersz płynnie, z przyjemnością. W każdym wersie czuć było emocje. I to nie byle jakie, ale silne, uczuciowe. Niewątpliwie zaczarowałeś mnie tym utworem. Dziękuję Ci za to.

Użytkownik ocenił pracę na 5
Brak podziału na strofy - po pierwsze. Brakuje mi czegoś w tym pisaniu. Może to było docelowe, żeby uzyskać u czytającego efekt nadmiaru myśli, cały obraz, brak czasu na przemyślenia, tylko po prostu - połykanie Twoich słów. Jak dla mnie w tym wierszu czuć niepokój. Jest na swój sposób piękny, na swój sposób niezwykły. Po prostu zajebiście uczuciowy. Czuję, jakbym wiedziała, o czym piszesz. Jakbym wiedziała, co siedzi w danym momencie w Twojej głowie. Nononono.